Rapsode

De etymologische betekenis van het woord rapsode is interessant omdat het een precieze metafoor is voor hetgeen orale dichters doen: ze ‘weven’ standaard formuleringen, zinnen en veel voorkomende scènes aan elkaar wanneer ze optreden.

Daar is sprake van Solons voorschrift om bij het citeren van Homerus een vaste volgorde aan te houden: waar de ene rapsode eindigt, daar dient de volgende verder te gaan, zodat het publiek een aaneengesloten passage te horen krijgt.

Een dialoog van Plato, genaamd Ion, waarin Sokrates een befaamde rapsode confronteert, is onze rijkste bron van informatie wat deze artiesten betreft.