Rationalist in een zin

De Rationalist Association (voorheen de Rationalist Press Association) is een in 1899 door onder meer Joseph McCabe opgerichte Britse organisatie, die vrijheid van denken, vrij onderzoek en rationalisme voorstaat.

Humanist, rationalist, vrijdenker enz. zijn in de praktijk over het algemeen synoniemen voor atheïst.

Hij ontpopt zich hierin als een rationalist in hart en nieren.

Moderne techniek die verdomming oplevert, dat vond ik – rationalist als ik probeer te zijn – eigenlijk een schokkende gedachte.

Nou ja, eigenlijk gewoon realist en een rationalist in een policor, EUlitair, regentesk speelveld.

Ooit, zo’n 35 jaar geleden, kritiseerde een rationalist als Foucault (deels terecht, denk ik) zijn uitgangspunten, maar in de verrechtsing tot de dag van vandaag sindsdien is dat natuurlijk volslagen irrelevant.

Les passions de l'âme was zijn laatste werk (1649) en hij zet er als de rationalist die hij is het mes in de complexe materie van de menselijke gevoelens, met name liefde en haat, vreugde en verdriet, moed, lafheid en trots.

Maar belangrijker is dat Drees een volstrekte rationalist was.

Als niet-religieuze rationalist geloof ik dat we er op voorbereid moeten zijn om dergelijke vragen te bespreken door middel van logica en rede.

Tenslotte was hij zijn lezing begonnen met zichzelf kloek als rationalist te omschrijven, een erfgenaam van de Verlichting die «in de waarheid en de rede gelooft».

En ze hebben in zekere zin gelijk: de Mesopotamische cultuur steekt de rationalist een hart onder riem.

In de pathetische trance die zich van de rationalist meester maakt, manifesteert zich een psychose a deux.

Hoe Q. dat kan weten, ontgaat mij rationalist, aangezien de bezwijkende smeur volgens zijn eigen zeggen geen levensorgaan heeft.

De fenomenoloog Husserl kan gezien worden als een cartesianist of rationalist.

Hij stichtte later de Federation of Indian Rationalist Associations, die de dorpen van India afreisde om mensen te onderwijzen door goeroes en fakirs te ontmaskeren, die hij beschouwde als fraudeurs of mensen die aan zelfbedrog leden.

Hij verdeelde verschillende persoonlijkheden onder in vier temperamenten en gebruikte hiervoor de vier termen die Plato ook gebruikte: de Handwerksman, de Bewaker, de Idealist en de Rationalist.

De kritische rationalist Hans Albert bijvoorbeeld stelt dat het onmogelijk is om enige waarheid met volledige zekerheid te bewijzen, zelfs logische en wiskundige.

Kant was van oorsprong een rationalist, maar werd uit zijn "dogmatische slaap" ontwaakt toen hij in contact kwam met het werk van Hume.