Ravenbeksbeenderen

Beide ravenbeksbeenderen zijn op hun middenlijn met elkaar vergroeid.

Bij het borstbeen heeft de voorrand aan de buitenhoeken gepaarde uitsteeksels terwijl de troggen voor het contact met de ravenbeksbeenderen wijd uiteen staan.

De beschrijvers verklaarden dit verschil door aan te nemen dat de ravenbeksbeenderen elkaar gedeeltelijk overlapten waarbij het rechter over het linker geschoven was.

De plaat toont die voorkant in achteraanzicht, niet in vooraanzicht zoals soms gedacht is, met een schoudergordel, met schouderbladen en ravenbeksbeenderen, waaruit de twee naar binnen gevouwen armen steken.

De verbindingen tussen het borstbeen en de ravenbeksbeenderen liggen asymmetrisch.

Die bestaat uit de schouderbladen en de ravenbeksbeenderen.

Een basaal kenmerk van Istiodactylus is dat de gewrichten die de ravenbeksbeenderen met het borstbeen verbinden achter elkaar liggen in plaats van naast elkaar zoals bij andere Pterodactyloidea.

In 1978 werd een tweede kleiner exemplaar uit dezelfde locatie vermeld, MCSNB 2887, bestaande uit delen van de ledematen, de ravenbeksbeenderen, enkele wervels en ribben.

De borstbeenderen zijn vermoedelijk breed en tonen in hun voorste zijranden groeven voor de articulatie met de ravenbeksbeenderen.

De plaat toont die voorkant in vooraanzicht met een schoudergordel, met schouderbladen en ravenbeksbeenderen, waaruit de twee naar binnen gevouwen armen steken.

De ravenbeksbeenderen zijn breed en rechthoekig met een duidelijke knobbel als aanhechting voor de biceps en een klein gat in het blad.

In de schoudergordel zijn de ravenbeksbeenderen de belangrijkste elementen die bijna de hele borst bedekken.

Ledematen Dit op zijn rug liggende exemplaar laat goed de vergroeide ravenbeksbeenderen zien De schoudergordel is bij de ichthyosauriërs niet sterk gemodificeerd.

Op de voorkanten van beide ravenbeksbeenderen rust een gebogen enkelvoudig vorkbeen of furcula waarvan de bovenste punten uitsteeksels op de schouderbladen raken, de processus arcromiales.

Peter Wellnhofer, 2009, ARCHAEOPTERYX: The Icon of Evolution, München, Friedrich Pfeil Verlag, pp 208 Eind negentiende eeuw legde een preparatie door Gustav Borchert vanuit de onderkant van de hoofdplaat de ravenbeksbeenderen vrij.

Schouderbladen en ravenbeksbeenderen zijn niet bewaard gebleven maar de robuust gebouwde en relatief lange armen zijn goed gepreserveerd.