Realism in een zin

Hij bedacht de stroming New Neurotic Realism (niet dat er ook een oud Neurotic Realism bestaat) en kocht werk aan van Martin Maloney, Paul Smith en Tomoko Takahashi.

In de Engelstalige literatuur spreekt men bij hem van magic realism, en niet zozeer van magical realism.

Domme kneus, beetje schelden op alles en iedereen die een andere mening toegedaan is dan het alwetend orakel genaamd realism is all.

Race realism krijg je dan in het Engels, ik heb Nederlanders ook wel eens Racialisme zien gebruiken, maar de Jesse Klavers van deze wereld zullen dat direct rassenleer, schedelmeten en weet ik het wat noemen.

En zelfs dat waren voor zover ik weet niet echt de core leden van squad, waren hoofdzakelijk mensen die extern op freelance basis heel veel werk verzet hebben nadat ze eerst op vrijwillige basis veel aan mods (zoals realism overhaul) gewerkt hadden.

Misschien is het tijd voor hard nosed realism in de Amerikaanse buitenlandse politiek.

Tactical Realism Hulde, kan niet wachten dit in een full premade te spelen.

Dirty realism is geen Amerikaanse uitvinding die nu in Europa nageaapt wordt, maar de weergave van de platvloerse werkelijkheid zoals Zola en vele anderen die al eerder beschreven (Zola wordt in Amerika drukker gelezen dan hier).

En nu komt hij met een tentoonstelling van zijn zelfbedachte kunststroming New Neurotic Realism, bestaande uit een aantal piepjonge kunstenaars.

Hij maakt deel uit van de Realism Working Group, die in 2015 samen met het in Brussel gevestigde architectenbureau Dogma een model voor kunstenaars presenteerde in het Haus der Kulturen der Welt (HKW) in Berlijn.

Intern realisme Het internal realism van de filosoof Hilary Putnam verschilt van het algemene realisme op een manier die in zekere zin het tegenovergestelde is van die van het entiteitenrealisme.

Hij ontwikkelde een nieuwe christelijke politieke filosofie die Christian Realism wordt genoemd.

Na de oorlog, spande hij zichzelf in om te publiceren en spendeerde talloze uren aan pogingen om zijn gedachten op papier te zetten, iets dat uiteindelijk zou resulteren in Realism and the New Way of Words (1948).

Speculatief realisme (speculative realism) is een stroming in de hedendaagse filosofie die een vorm van metafysisch realisme inhoudt dat zich afzet tegen de postkantiaanse filosofie (of wat het ook wel 'correlationisme' noemt).

Structuurrealisme Het structural realism van John Worrall is ook een poging om de positie van het realisme te versterken door de reikwijdte van de claims van de antirealist te verzwakken.