Rechteronderkaak in een zin

Onderkaken De achterkant van de rechteronderkaak in twee aanzichten De bewaard gebleven achterkant van de rechteronderkaak is nogal hoog en omvangrijk.

Bewaard zijn gebleven: een hersenpan, stukken van het voorste dentarium van de rechteronderkaak, twee middelste of achterste ruggenwervels, ribben en de rechterschoudergordel.

Bij het fossiel lijkt de onderkaak zeer dik en van haast constante hoogte maar dat is opnieuw een illusie, nu veroorzaakt doordat de rechteronderkaak onder de linkeronderkaak geschoven is.

Dat toont een kort ruw vergroeiingsvlak met de (ontbrekende) rechteronderkaak.

De onderkaak is slank met bij de rechteronderkaak een bewaarde lengte van 378 millimeter.

De rechteronderkaak is in zijn geheel bewaard en laag en lang.

De voorste vier tandparen zijn erg lang; die van de rechteronderkaak zijn grotendeels bewaard gebleven en steken bij een gesloten bek een stuk boven de snuit uit.

Het bestaat uit een fragmentarische schedel met rechteronderkaak van een volwassen dier.

Het fragment is negen centimeter lang, en bestaat uit de voorste vergroeiing van de onderkaken, de symfyse, waarin lange tanden; de tak van de linkeronderkaak is afgebroken, die van de rechteronderkaak meer compleet.

Het holotype heeft achttien dentaire tanden in de rechteronderkaak en zeventien in de linkeronderkaak.

Toegewezen is specimen TMP 74.10.31, een stuk dentarium van de rechteronderkaak.

De rechteronderkaak tont nog twintig tandkassen; het totaal is geschat op vijfentwintig.

Het bestaat uit de vergroeide voorkanten van de onderkaken; van de tak van rechteronderkaak is iets meer bewaard gebleven.

Het bestaat uit een stuk rechterbovenkaak van de schedel, namelijk de maxilla en een tegenoverliggend stuk rechteronderkaak: het dentarium en het spleniale.

Zijn voortanden konden door de kaakchirurg worden teruggeplaatst maar alle kiezen en tanden in zijn rechteronderkaak gingen verloren.

Daarnaast is ook een gedeeltelijk maar niet-geprepareerd skelet met rechteronderkaak en postcrania van een jong gevonden, specimen CPC 277. De resten van het volwassen exemplaar zijn opgegraven in 2003 en daarna geprepareerd door Jerry Golden.

De voorste punt ervan is bij het uitgraven afgebroken en verloren gegaan maar nog wel is te zien dat bij het samengroeiingvlak, de symfyse, met de rechteronderkaak het bot plots sterk naar binnen draait.

Het bestaat uit de bijna complete rechterkant van een schedel, een rechteronderkaak en vier delen van het lichaamspantser, waaronder kegelvormige schubben en een stekelbasis.

Het holotype heeft zeventien tanden in de rechteronderkaak en zestien in de linkeronderkaak.

Het voorste samengroeiingsvlak van de onderkaken is zwak ontwikkeld en in bovenaanzicht raken ze elkaar in een V. Het holotype heeft achttien dentaire tanden in de rechteronderkaak en zeventien in de linkeronderkaak.