Rederijkers in een zin

Rederijkers als overgang De 'kamers' van de rederijkers domineerden vooral de 15e-eeuwse Nederlandstalige literatuur, maar sommige zoals De Eglantier wisten zich tot ver in de 16e eeuw te handhaven.

Rederijkers hielden in die tijd geregeld voordrachten en toneelstukken met een actuele spits.

Maar rond 1500 schiepen rederijkers een moderne literatuur die genotvolle seks ronduit verheerlijkte.

In de tweede helft van de 19e eeuw werd het eerdere gebouw van de rederijkers, dat op dezelfde plek stond, te klein.

De rederijkers kwamen doorgaans meermalen per maand bij elkaar om, als literatuurliefhebbers, gedichten, ballades en rijmwerken voor te dragen over specifieke afgesproken onderwerpen.

Vanaf de Late Middeleeuwen (vanaf de vijftiende eeuw) begonnen rederijkers in Vlaanderen – naar het voorbeeld van bestaande clubs in Artesië en Franse literatoren die zich noemden – eigen verenigingen op te zetten.

In Herfsttij der middeleeuwen schrijft de historicus Johan Huizinga de rederijkers een versleten fantasie toe.

De sprooksprekers ontmoetten in hun tijd een zelfde weerstand bij de dichterselite, zo blijkt uit het gedicht van Matthijs Castelein in zijn handboek voor rederijkers: 'Idioten met onghewasschen handen Scheuren U, uwe costelicke cleeren.

Er verschijnen prachtige studies over de Rederijkers, over het boekwezen in de achttiende eeuw en over tijdschriften in de jaren veertig van de twintigste eeuw, maar een synthese ontbreekt.

In deze bundel wordt niet alleen aandacht besteed aan de literatuur die door rederijkers werd geschreven, maar ook aan de sociale, economische, politieke en religieuze verhoudingen die in dat werk worden weerspiegeld.

Al voor de vierenveertigste keer georganiseerd door de Rijkevorselse Rederijkers.

Daar lees ik ook: ‘Van middeleeuwse troubadours over rederijkers tot hedendaagse dichters.

Die is tot grote hoogte geko men in de tijd van de rederijkers en verder vooral blijven voortbestaan in het Zuiden.

Ze zagen de rederijkerskamers aanvankelijk als een steunpilaar voor de gevestigde orde (een mening die veranderde toen bleek dat rederijkers de gangbare politieke opvattingen ook ter discussie konden stellen).

Begon bij De Rederijkers, waar een deel van haar familie ook speelde.

Ook Franse ontleningen in de taal van ambtenaren en Rederijkers wilde men vervangen.

Zij verraden de invloed van de Rederijkers.

Bij de plechtige intocht van de rederijkers maakt de nar grappen door tegen zijn "Marot" te spreken.

De rederijkers vormden verenigingen (kamers) in de steden, die tot doel hadden literaire activiteiten te organiseren, zoals dicht- en toneelkunst en debatten, vaak in de vorm van wedstrijden.

Nederlands De Rederijkers, die zich dus nogal eens met de leugenliteratuur inlieten, floreerden in de 15e en 16e eeuw.