Redoutes

De cavalerie van Liprandi was teruggedreven door de "Thin Red Line" van Campbell en de zware ruiterij van Scarlett, maar zijn troepen onder Gribbe, Semjakin, Levoetski en Skjoederi hielden redoutes nrs. 1-3 en hadden redoute nr. 4 vernietigd.

De Noordelijken hielden twee aarden redoutes bezet aan beide zijden van een 55 m brede en 20 m diepe spoorwegbedding.

Het fort behoort typologisch tot de "tours et redoutes modèle 1811", een vestingconcept voor torenforten die zonder al te veel kosten en tamelijk vlug konden worden gebouwd.

Hij was niet op de hoogte van het plan: de hoofdmacht dekken terwijl ze de redoutes passeerden en daarna zich bij de hoofdmacht voegen.

Hij wilde terugtrekken langs de redoutes, Roos te hulp komen en terugkeren naar het Zweeds kamp.

In de 16de eeuw werd de kasselrij Veurne door de Spanjaarden heroverd en ter bescherming tegen plunderingen vanuit Oostende werden verschillende redoutes opgericht, waaronder in Tervate; deze verdwenen later.

Lucan ging bij zonsopgang de redoutes inspecteren met Lord George Paget, Lord William Paulet en majoor Thomas McMahon.

Rond 14.30 uur vielen de Noordelijken de vijf redoutes aan die de Zuidelijke linkerflank dekten.

XLV, p. 764. De Zuidelijke linkerflank werd beschermd door 5 kleine redoutes waarin telkens twee tot vier kanonnen en 150 soldaten opgesteld stonden.

Hij heeft zich verdiept in de redoutes die tussen Boxtel en Esch gelegen hebben.

Boven de ingang van de redoutes staat de datum 1847.

De vijfde colonne, die uit vier bataljons bestond, moest de vier nieuwe redoutes omsluiten en aanvallen.

Deze Warwick Line bestond uit redoutes, geweerpost en andere fortificaties achter de Warwick rivier.

Het bestond toen uit twee redoutes die door een gang met elkaar in verbinding stonden.

Het was opgebouwd rond loopgraven, kleine redoutes en lunettes.

Loewenhaupt, die zes bataljons infanterie leidde op de rechtervleugel, marcheerde de redoutes voorbij en moest zich bij het Zweedse hoofdleger aansluiten.

Met de versterkingen van brigadegeneraal Winfield S. Hancock werd de Zuidelijke linkerflank bedreigd die twee redoutes hadden bemand.

Na verkenningswerk wou Hunter een frontale aanval op de redoutes niet riskeren.

Tegen de avond van de derde mei waren de nodige fascines in gereedheid; de militaire commandant besloot nu, onder het bereik van het vijandelijke vuur, een klein fort aan te leggen en de linies der vijandelijke redoutes te nemen.

Terwijl het hoofdleger de strijd aanging met de zes redoutes, kwam achter de linie het leger van Aleksandr Mensjikov in twee compagnieën tevoorschijn voor een aanval tegen de Zweedse infanterie.