Regentschapsraad

De regering in het hertogdom Pommeren-Wolgast werd overgenomen door een regentschapsraad.

Hendrik was evenwel nog minderjarig, waardoor een regentschapsraad voor hem de regering opnam.

Het vacuüm gelaten door het vertrek van de Regentschapsraad werd ingevuld door een Veiligheidscommissie.

Het verwierp het testament van Lodewijk XIII op het punt van het instellen van een regentschapsraad en droeg de absolute en volledige heerschappij over aan de koningin-regentes.

Hij maakte deel uit van de regentschapsraad van het koninkrijk Frankrijk die de geesteszieke koning moest vervangen.

In november 1918 kwam er een regentschapsraad.

In oktober van dat jaar ontnam Maximiliaan echter de bevoegdheden van de regentschapsraad, die niettemin blijft doorregeren.

Kort voor zijn dood in 1316 stelde de koning hem zelfs aan het hoofd van de regentschapsraad voor de vacante troon en liet Karel zo in de hoop ook na Lodewijks dood een belangrijke politieke rol te kunnen spelen.

Maximiliaan was het hiermee niet eens, na korte tijd ontbond hij de Regentschapsraad en Filips Wielant werd, met anderen, gevangengenomen.

Peter benoemde Palmela tot hoofd van een regentschapsraad die tot aan zijn aankomst in Portugal Terceira moest regeren.

Vanwege Michaëls minderjarigheid regeerde in zijn naam een regentschapsraad.

Hij was al weer "Grand Chambellan" toen het keizerrijk in januari 1814 op instorten stond; Napoleon benoemde hem tot lid van de regentschapsraad die Napoleon voorlopig moest vervangen.

Die gaf zijn akkoord om het bewind over Vlaanderen over te dragen aan een regentschapsraad, waarvan Gruuthuse één van de drie leden was.

De regentschapsraad werd ontbonden en tot 1569 regeerde hij samen met zijn jongere broer Bogislaw XIII als hertog van Pommeren-Wolgast.

De regering in Pommeren-Wolgast werd overgenomen door een regentschapsraad onder leiding van de hofmeester, Ulrich von Schwerin.

Hier werd door hem de Raad van State omgezet in een Regentschapsraad.

In tegenstelling tot de partijlijn van de PNL, die gericht was tegen koning Carol II van Roemenië (de PNL was voorstander van de in 1927 opgerichte regentschapsraad onder Prins Nicolae), steunde Argetoianu de nieuwe koning wel en verliet de PNL.

Omdat zowel Casimir als zijn oudere broers nog minderjarig waren toen hun vader in 1560 stierf, nam een regentschapsraad onder leiding van Hofmaarschalk Ulrich von Schwerin de regering waar.

Ruprecht nam hierop Burg Trausnitz over, terwijl de Staten van Beieren-Landhut een regentschapsraad oprichtten en zich tot het Rijkskamergerecht wendden.

Toen Filips in 1543 uit Spanje vertrok voor zijn huwelijk en een Europese rondreis werd Cobos lid van de regentschapsraad die Spanje tot de terugkeer van de vorst bestuurde.