Reinen in een zin

Op BNR hadden ze t de hele tijd over Reinen.

Moet je ook eens zien hoe niet moslims in Pakistan, het "land der reinen" behandeld worden.

De naam van het land verwijst hier ook naar: "Pakistan" betekent Land der reinen, waarmee moslims worden bedoeld.

Filosoof Arthur Schopenhauer noemde het boek Kritik der reinen Vernuft van Kant niet voor niets ‘het belangrijkste boek dat ooit in Europa verschenen is’.

Negen maanden leven de melkboer en zijn vrouw in een soort van Koude Oorlog samen met vader Jan, moeder Marie en 'Kiendop', Wimpie Reinen.

Op zijn vijftiende levensjaar begon hij Emmanuel Kant's Kritik der Reinen Vernunft te lezen en dat boek is hij tot zijn 60ste blijven lezen.

Zijn boek "Kritik der reinen Toleranz" (met een knipoog naar Kant) is een vlijmscherpe polemiek tegen de kruiperigheid en onderdanigheid van het westen tegenover de islam.

Op het nagedachtenisbord dat het front van het orgel siert, staan de teksten: ‘Zalig de reinen van hart, want zij zullen God zien’ (Matteüs 8: 5) en uit Openbaring 5: 9a ‘En zij zongen een nieuw gezang..

En deze edele mensch, van alle vreemde smetten vrij, eindigt met een ode aan den ‘lauteren, reinen Geist, der aus Hitlers Wesen spricht’ en een bede voor het welzijn van de schol en de erfmassa.

Voor de reinen van hart geldt: 'Wij weten, dat, als Hij zal geopenbaard zijn, wij Hem gelijk zullen wezen; want wij zullen Hem zien, gelijk Hij is.

Eind 18e eeuw kwam Immanuel Kant in zijn boek Kritik der reinen Vernunft met een transcendentale methodenleer.

Het duidelijkste voorbeeld is Immanuel Kant die in Kritik der reinen Vernunft (1781)) het eerste probleem aanpakt en in Kritik der praktischen Vernunft (1788) het tweede.

Immanuel Kant maakte gebruik van de term in zijn werk Kritik der reinen Vernunft om te verwijzen naar vormen en categorieën die de ervaring mogelijk maken en die dus zelf buiten de ervaring staan.

Immanuel Kant maakt in zijn Kritik der reinen Vernunft een exclusief onderscheid tussen het vermogen van de rede en het vermogen van het verstand.

Daarnaast vertaalde hij Immanuel Kants boek Kritik der reinen Vernunft in het Engels, Critique of Pure Reason, 1881.

De logica van de teleologie werd door Immanuel Kant onderzocht in zijn Kritik der reinen Vernunft en werd vervolgens een kernidee in de speculatieve filosofie van Hegel en de verscheidene neo-Hegeliaanse scholen.

Hij publiceerde Grundlagen der reinen Chemie (Grondslagen van de zuivere scheikunde), een werk dat zeven keer werd herdrukt en tot 1861 een standaardwerk bleef voor chemie in Rusland.

In 2004 verscheen bij de Nederlandse uitgeverij Boom een Nederlandse vertaling van Kants Kritik der reinen Vernunft.