Relatiedrama

Relatiedrama’s kunnen voor de kijker behoorlijk confronterend zijn, maar soms kan er tussen alle ellende door ook gelachen worden.

In Amerika krijgen kijkers geen genoeg van Issa, Molly, Kelli en Tiffany, hun succesvolle carrières, onzekerheden en relatiedrama.

Anders dan zijn meditatieve misdaadepos Once Upon a Time in Anatolia (2011) bevat het relatiedrama volop dialogen.

Relatiedrama ‘Demonen’ van Norén, in regie van Marcus Azzini, kent vele hilarische momenten maar weet toch ook te ontroeren.

De afgelopen jaren bouwde ze aan een fijn, klein oeuvre van relatiedrama's, meestal gesitueerd in de betere culturele kringen van New York.

Hij zet zijn ambitieuze vertelling in eerste instantie met zorg uiteen, maar nog voor de aftiteling stort zijn kaartenhuis van schuttersfilosofie, familie/relatiedrama en b-thriller in elkaar.

Overigens maakt Talpa met Koppels heel aardig relatiedrama, waarin aanmerkelijk beter geacteerd wordt dan in alweer die Vrouwen.

Uiteindelijk schreef hij met Ashes to Ashes en Betrayal (Bedrog) twee meesterwerken, waarin alle zijn thema's samenkomen; ogenschijnlijk zijn het relatiedrama's, maar daaronder gaat het over macht, misbruik, vernietiging en verlatingsangst.

Wel denkt de politie aan een relatiedrama.

Dat ‘Solace’ een relatiedrama over vertrouwen is, gelooft natuurlijk niemand.

Onwerkelijk mooi relatiedrama van Tom Tykwer, de grote hoop van de nieuwe Duitse cinema.

Terwijl zich rond de drie hoofdpersonen een heel aardig relatiedrama ontvouwt, krijgen we een VVV-toer van Taiwan, oftewel de ‘Republiek China’.

Zijn werk is realistisch en heeft hoofdzakelijk twee onderwerpen: familiedrama's in een hotel, en relatiedrama's in een gezin van vier personen.