Relativisme

Beschrijvend, kentheoretisch en normatief relativisme Beschrijvend, kentheoretisch en normatief relativisme hebben betrekking op waarden van verschillende culturen.

De postmodernen dachten af te rekenen met de 'grote verhalen', maar hun hyper-relativisme schiep tegen alle verwachtingen in alsnog een nieuw verhaal met een beangstigend rigide "waarheid" als basis.

Indien u dit meent met etnisch relativisme zeg ik: schitterende term.

Tijd voor mijn nieuwe term, etnisch relativisme.

Als we deze lijn consequent door zouden trekken gaat Diogenes’ benadering van het lichamelijke veel verder dan Buñuels relativisme: culturele normen zijn niet alleen onderling inwisselbaar, is de gedachte, we zouden zelfs beter af zijn zonder.

Daarbij kan niet worden ontkend dat zij een uniek verhaal hadden over relativisme, taal, waarheid en meningsvorming.

De Franse filosoof Bruno Latour, die deze week stierf, wordt sterk geassocieerd met dat relativisme.

Die zette zich sterk af tegen het moreel relativisme van de sofisten.

Er is dus wél een rangorde, maar het taboe van het relativisme schrijft voor dat die rangorde ontkend moet worden, verdoezeld, weggedacht.

Latour heeft zich ooit afgevraagd of zijn ideeën mee het pad hebben geplaveid voor het relativisme dat we vandaag op rechts zien: het trumpisme en QAnon hebben geen respect meer voor de feiten.

Sofisterij leent zich wellicht goed voor immorele redeneringen zoals die van Kallikles en Thrasymachos, relativisme kan ook dienen als filosofische basis voor de democratie, zoals we bij zagen.

Het lijkt erop dat het postmodernisme als een soort van gratuite rechtvaardiging wordt gebruikt om letterlijk alles aan te kunnen vallen als 'geconstrueerd', en dus te vernietigen, om aldus een vorm van radicaal relativisme overeind te kunnen houden.

Beschrijvend, kentheoretisch en normatief relativisme hebben betrekking op waarden van verschillende culturen.

Een godsdienstig, filosofisch en politiek relativisme had wortel gevat.

Of is het toch zo dat het relativisme van Protagoras en bloc verworpen wordt?

Omdat absolutisme alleen als tegenhanger van relativisme kan worden gezien als het tegelijkertijd universeel is, kunnen we volgens Gowans beter van ‘objectivisme’ spreken.

Rorty bestrijdt de verwijten van relativisme in zijn filosofie; hij beschouwt zijn eigen filosofie niet als relativistisch.

Atheïsme leidt tot relativisme en uiteindelijk tot zelfverloochening.

Het relativisme en cynisme lijken sterker vertegenwoordigd dan de schrijnende imbiciliteit.

In Europa zijn er meer overtuigd van het relativisme.