Religio in een zin

Bestand:Interieur, zuidzijde schip, gewelfschildering op de afbeelding staat Religio met kelk en kruis, als personificatie van het geloof.

In mei 1989 publiceerde Coues beide brieven in het tijdschrift Religio-Philosophical Journal en in latere edities nog een reeks ander belastend materiaal.

Zonder dat zich daaruit een gebrekkige innerlijkheid van de religie deed blijken, overheerste in de voor-Christelijke tijd het begrip van religio als de som van de gehele cultuspraktijk, die mensen en goden aan elkaar bond.

De uitkomst van de 30-jarige oorlog in W-Europa was in 1648: cuius regio, eius religio: wiens gebied, diens godsdienst.

De genoemde schrijvers waren van mening dat er een "Primordiale Traditie" is, de "Philosophia Perennis", "Sophia Perennis", "Religio Perennis" of om eens een Hindoe term te gebruiken in plaats van een Latijnse: "Sanatana Dharma".

Deze ging uit van het principe cuius regio, eius religio (van wie het land is, is ook de godsdienst).

Deze opvoeding stond in het teken van het in die tijd geldende principe Cuius regio, eius religio : de bestuurder bepaalt ’s lands godsdienst.

Het christendom als religio licita (toegestane godsdienst) wordt in het Romeinse Rijk grotendeels erkend.

Zijn bekendste werk, Religio Medici, ontstond al in 1635 en circuleerde in manuscriptvorm, totdat een drukker het in 1642 publiceerde, overigens zonder zijn toestemming.

Capitolina heeft vier principes, nl. Religio, Scientia, Amicitia en Patria.

Zijn bekendste boek is Fides, religio, moresque Aethiopum, dat tijdens zijn leven vijf keer herdrukt werd en zowel in katholieke als in protestantse kring grote bekendheid had.