Reuklobben

De indruk die de reuklobben maken in het dak van de hersenpan gevormd door de neusbeenderen, ligt lager dan de achterliggende uitholling van het schedeldak.

De reuklobben van de hersenen zijn omgeven door verbeende schotten tussen de oogkassen.

De reuklobben van de hersenen zijn ook niet speciaal vergroot en de kam toont geen verdikte openingen voor reukzenuwen.

De reuklobben zijn niet speciaal vergroot wat wel als een weerlegging gezien is van de hypothese dat de ingewikkelde luchtwegen dienden om het reukepitheel te vergroten.

Een natuurlijk afgietsel van de neusholte maakt het mogelijk de positie van de voorste reuklobben van de hersenen te bepalen.

Ook de reuklobben waren heel klein.

Ook de reuklobben waren sterk verbreed.

Wel is een ectethmoïde aanwezig tussen de reuklobben en de oogkas, een beenlaag die onder het rolvormige uitsteeksel van het voorhoofd ligt.

Zo is er een verbeend schot tussen de oogkassen en zijn de omhulsels, ethmoïden, van de reuklobben geheel verbeend.

De reuklobben waren echter juist erg klein; het dier ging bij het zoeken van de prooi kennelijk niet op de geur af.

De optische lobben en reuklobben waren echter niet sterk ontwikkeld.

De schedelholte heeft soms ook een verbinding naar onderen naar de reuklobben van de hersenen, een foramen frontoparietale.

De vomeronasale kwabben van de reuklobben waren met name goed ontwikkeld en deze reguleren het seksuele gedrag.

In 2014 concludeerde een studie naar het brein, op basis van een CAT-scan van de schedel, dat het de gebruikelijke ankylosauride vorm had: kort met gezwollen reuklobben en grote halsslagaders.