Rhabdodon in een zin

In een tabel was de spelling Rhabdodon priscum en het etymologisch correcte Rhabdodon is sindsdien door alle andere schrijvers en hemzelf aangehouden.

De schedel van Rhabdodon is slecht bekend, slechts van losse botten.

In het algemeen is Rhabdodon forsgebouwd.

Pareisactus deelt met Rhabdodon het kenmerk van een hoge richel voor de musculus deltoides.

Al in 1899 had Nopcsa een Mochlodon inkeyi vermeld maar datzelfde jaar nog hernoemd tot Rhabdodon inkeyi.

Aan de andere kant zijn de laatste jaren ook fragmenten gevonden van individuen die aanzienlijk groter zijn, hoewel het daarvan niet zeker is dat het materiaal aan Rhabdodon behoort.

Behalve Rhabdodon en Zalmoxes behoort ook Mochlodon tot de Rhabdodontidae.

De beschrijvers wezen erop dat veel kenmerken wellicht alleen maar uniek lijken doordat de toestand bij de verwanten, Rhabdodon en Mochlodon, onbekend is; het fossiele materiaal van die soorten is erg beperkt.

Eerst waren de meeste onderzoekers het daar niet mee eens en vonden een meer basale positie in hun analyses maar in 2009 bevestigde Prieto-Márquez dat Rhabdodon een lambeosaurine was als zustersoort van Tsintaosaurus.

In 2003 benoemde en definieerde David Weishampel een klade Rhabdodontidae als de groep bestaande uit de laatste gemeenschappelijke voorouder van Zalmoxes robustus en Rhabdodon priscus; en al diens afstammelingen.

In een tweede publicatie uit 1869 gebruikte Matheron Rhabdodon priscus en dat geldt als een geldige emendatie van de soortaanduiding.

Rhabdodon was met zekerheid een planteneter.

Tegenwoordig wordt Rhabdodon in een eigen Rhabdodontidae geplaatst, waarbij Zalmoxes en Mochlodon nauwe verwant zijn.

Vondsten uit Spanje zijn aan een Rhabdodon sp. toegewezen.