Richelieu

De naam "Richelieu" komt van Fort Richelieu, op zijn beurt genoemd naar kardinaal de Richelieu (1585-1642).

Hij heeft iets langer dan een week in het cellenhuis van Richelieu in Commewijne doorgebracht.

De Dertigjarige Oorlog vlamt op als de Fransen – geleid door kardinaal De Richelieu – de Spaans-Oostenrijkse successen in Graubünden als bedreiging van hun positie ervaren en besluiten om in te grijpen.

Politiek journalist Niccolo Soldo noemt hem “de Richelieu van China”.

Als zoon van Antoine Coffier de Ruzé, markies van Effiat, een beroemde inspecteur van financiën (Frans: Surintendant des finances) die ook een goede vriend was van Richelieu, kwam Cinq-Mars al op jonge leeftijd in aanraking met het hofleven.

Bij de wijding tot aartsbisschop behield Richelieu zijn lidmaatschap van de Orde der Kartuizers.

De diplomatieke maneuvers van Bichi vielen niet in goede aarde bij Richelieu.

De kardinaal wil de musketiers ter dood veroordelen, maar D'Artagnan toont hem het document dat Richelieu aan Milady had gegeven en hem vrijwaart van wettelijke acties.

De kardinalen Mazarin en Richelieu zouden jezuïtische stromannen zijn.

De spionnen van Richelieu betrapten hem echter.

Deze kreeg goede banden met Richelieu en in 1628, in het geheim rooms-katholiek geworden, ondertekende hij een overeenkomst om het prinsdom op zijn teken over te dragen aan Frankrijk.

Een jaar lang probeerde Rubens haar van dienst te zijn, maar uiteindelijk werd Maria's leger moeiteloos door Richelieu verslagen.

Er bestonden ook Franse en Britse slagschepen met vierlingtorens zoals de Jean Bart en de Richelieu (Frans) en de King George V (Brits).

Het devies van de opstandige prinsen was dan ook pro Lodewijk XIII maar contra Richelieu.

Hij zou enthousiast verklaard hebben dat zijn kasteel historisch was omdat Richelieu hier geweest was, en dat het nu dubbel zo historisch zou zijn omdat Pétain er ook kwam, wat een grote eer voor hem was.

In 1630 stuurde Richelieu een Frans leger naar Savoye om Karel Emanuel te dwingen zich aan het bondgenootschap te houden.

In 1814 keerde Richelieu naar Frankrijk terug.

In 1930 liet de 8ste en laatste hertog van Richelieu het kasteel na aan de Chancellerie des Universités de Paris.

In Parijs waren de bekendste: Folies Mericourt, Folies St-James, Folies Richelieu, Folies Beaujon, Folies Regnault (La Roquette).

Kardinaal de Richelieu was een van de eersten die de media gebruikte om de vorstelijke politiek in binnen- en buitenland te verdedigen.