Ridderkruisen

Hij meende 5 sets van versierselen voor grootkruisen, 5 grootcommandeurs, 15 commandeurs, 15 ridderkruisen met kroon en 15 ridderkruisen nodig te hebben.

Ridderkruisen der Ie Klasse bestaan in massief goud en verguld zilver, ook ridderkruisen der Ie Klasse met de Zwaarden komen in beide varianten voor.

Beide tekeningen komen zowel op de grootkruisen als de ridderkruisen voor en het dus niet zo dat men bij ridderkruisen voor een eenvoudiger emailleschildering heeft gekozen.

De Oostenrijkse keizer verleende steeds massief gouden ridderkruisen en ook de andere versierselen waren van massief goud van het gehalte van de dukaten.

In de 18e eeuw was het nog gebruikelijk om de ridderkruisen, sterren en andere versierselen op eigen initiatief met diamanten en andere edelstenen te laten versieren.

In de eerste jaren na 1815 werden veel ridderkruisen met hun achterkant naar boven gedragen, zoals op portretten valt te zien.

India heeft veel medailles ingesteld waar andere staten voor ridderkruisen, sterren en kruisen zouden hebben gekozen.

In Nederlands-Indië was steeds een voorraad ridderkruisen voorhanden.

In oorlogstijd werden alle Oostenrijkse kruisen en ridderkruisen van een "Kriegsdekoration" voorzien.

Men droeg de onderscheiding op de linkerborst, na de ridderkruisen van de Oostenrijkse en Hongaarse orden maar vóór de medailles.

Ook bij ridderkruisen kwam dat voor, éérst de Orde van de Nederlandse Leeuw, dan die van de Orde van Oranje-Nassau.

Sommige ministeries (Financiën en Buitenlandse Zaken) hadden om organisatorische of protocollaire redenen meer officiers- en ridderkruisen nodig dan andere ministeries.

De koning verbood het toekennen van ridderkruisen op gezag van de Gouverneur-generaal en eiste "dat altyd een voordracht aan Ons moet worden gedaan".

Aan het einde van het Keizerrijk waren 11 kleinoden van grootkruisen, 36 commandeurskruisen en 265 ridderkruisen ingeleverd.

Bij bestaande ridderkruisen kon het medaillon worden gedemonteerd en vervangen.

De gouden ridderkruisen waren 3 bij 3 centimeter groot; zij misten de gouden kroon van de hogere graden.

De koning verbood het toekennen van ridderkruisen op gezag van de Gouverneur-generaal en eiste "dat altyd een voorddracht aan Ons moet worden gedaan".

De onderscheiding volgde volgens de statuten in rang direct op de Saksische ridderkruisen.

Er zijn in de Eerste Wereldoorlog uiteraard meer kruisen van Verdienste dan ridderkruisen uitgereikt.

Het Erekruis voor Dames van de Orde van Verdienste van Adolf van Nassau is qua vorm gelijk aan de ridderkruisen maar het is veel kleiner dan die kruisen.