Ridderorden

De Koninklijke Vereniging van Leden der Nederlandse Ridderorden is een vereniging die zich ten doel stelt "geldelijke bijstand te verlenen aan steunbehoevende deelgenoten der Nederlandse Ridderorden en hun nagelaten betrekkingen".

Haar koninkrijken hebben jarenlang na het verkrijgen van zelfbestuur en onafhankelijkheid "haar" ridderorden, de Britse ridderorden, gebruikt.

In de loop van de 17e eeuw kregen alle ridderorden sterren, omdat er in de klassieke ridderorden maar één rang was droegen alle ridders een ster.

In de nieuwe vaste tentoonstelling ‘Ridderorden en onderscheidingen’ kom je meer te weten over de grote én kleine verhalen over ridderorden en de mensen die een onderscheiding kregen, in binnen- en buitenland.

De regering maakte bezwaar tegen het bestaan van ridderorden in de vorstenstaten, maar zij zag het bestaan ervan door de vingers zolang er geen Britten in die ridderorden werden opgenomen.

Onafhankelijke ridderorden De volgende ridderorden hadden een onafhankelijke, soevereine status aangezien zij niet onder invloed van een koning of andere vorst stonden, maar alleen onder het gezag van de paus.

Ook republieken en de Heilige Stoel kennen ridderorden en er zijn ridderorden die niet aan een staat verbonden zijn.

Ridderorden In de regeerperiode van Boudewijn II werden er twee ridderorden opgericht, de Orde van de Tempeliers in 1118 en de Johannieter Orde (1113).

Ridderorden van Servië Wapen Servië bezat als vorstendom en koninkrijk eigen ridderorden.

De oudste ridderorden hadden slechts één rang maar in de 18e eeuw ontstonden ridderorden die geen gemeenschappen maar Orden van Verdiensten waren en drie of meer graden of rangen kenden.

De regering maakte bezwaar tegen het bestaan van ridderorden in de vorstenstaten maar zij zag het bestaan ervan door de vingers zolang als er geen Britten in die ridderorden werden opgenomen.

De ridderorden van de republiek Indonesië De republiek Indonesië stichtte een aantal ridderorden naar Europees model.

De beroemde cisterciënzermonnik Bernardus van Clairvaux legde in zijn De laude novae militiae omstreeks 1130 de theoretische en theologische basis voor het ontstaan van de ridderorden.

Daarnaast zijn er bijzondere, op Ridderorden lijkende, onderscheidingen.

Dat verbod gold ook voor de ridderorden van de vorstenstaten.

De communistische ridderorden werden afgeschaft en vervangen door onderscheidingen naar Europees model, veelal met de gebruikelijke vijf graden.

De conservatieve Oostenrijkse keizer brak met de instelling van de Frans Jozef-orde met een aantal gebruiken maar sommige karakteristieken van de oude Oostenrijkse ridderorden bleven ook hier bewaard.

De derde van deze ridderorden is de "Orde van Sultan Salah ud-din 'Abdu'l Aziz Shah" die in het Maleis "Darjah Kebesaran Sultan Salahuddin Abdul Aziz Shah" genoemd wordt.

De dragers van de hogere graden van de in de loop van de 19e eeuw ingevoerde chinese ridderorden werden qualiate qua in de Chinese Adel opgenomen.

De eerste benoemingen werden in september 1809 gedaan en de nieuwe Spaanse koning verbood het dragen van de oude Spaanse ridderorden.