Rihm in een zin

Rihm werd Rihm door de systeemdwang achter zich te laten.

Rihm is een veelschrijver, met honderden voltooide composities, waarvan een groot deel nog niet commercieel opgenomen zijn.

Bij een operatie in 2016 werd een groot liposarcoom verwijderd („een object van zeven kilo”, aldus Rihm), waarna zijn been verlamd bleef.

Rihm mag een veelschrijver zijn geweest, hij herhaalde zichzelf zelden of nooit: de omvang en veelzijdigheid van zijn oeuvre wijzen niet op stokpaardjes en neuroses, eerder op een rijke, vruchtbare, in cultuur gedompelde geest.

Van tevoren wist hij nooit wat het zou worden, Rihm vertrouwde tijdens het componeren op zijn intuïtie en liet invallen en ideeën vrijelijk stromen.

Wolfgang Rihm bleef thuis in Karlsruhe, waar hij uitgroeide van wonderkind tot componist-intellectueel van de buitencategorie, een van de grootsten van zijn tijd.

Aanstaande zondag neemt Nieuw Sinfonietta Amsterdam het stuk mee naar het concert met De Volharding in het Concertgebouw Amsterdam, waar het samen met werken van Wagner, Wagemans, Rihm, Henze en ook Strauss (Capriccio) wordt uitgevoerd.

Bijzondere aandacht wordt geschonken aan de componisten Lachenmann, Rihm, Zimmermann en Stockhausen, van wie een nieuwe opera (Freitag) het licht ziet.

De NTR-Matinee wijdt een uitgebreide serie concerten aan de Duitse meester Wolfgang Rihm en zijn Umfeld.

Het Concertgebouworkest en Arditti Kwartet met Bartók en een nieuw werk van Rihm, vrijdag in de Grote Zaal.

In 2012 verscheen haar debuut-CD met werken van Bach, Frescobaldi en Rihm die door pers en media zeer goed is ontvangen.

Paradoxaal aan Rihm is dat het tasten en zoeken niet verzanden in karakterloze improvisatorische verkenningen.

Bij de schrijver Rihm zie je net als in zijn werk een componist zichzelf opgraven tot hij blootligt.

De catalogus van Wolfgang Rihm, die nog geen zestig is, vermeldt zo'n 330 werken.

Niet zoals Wolfgang Rihm die in één golf van begin tot eind schrijft, wel van idee naar idee.

Tristan und Isolde geldt als het invloedrijkste werk van de negentiende eeuw, maar moet dat niet eigenlijk Parsifal zijn, vanwaar het nog maar een kleine stap is naar de werelden van Debussy, Mahler, Berg en Rihm, of naar de filmmuziek van Hollywood?

Zich een week lang concentreren op een nieuwe partituur van Wolfgang Rihm!

Rihm: ''Het Duitse volk kijkt vol bewondering naar de Nederlandse muziekcultuur.

Een ander probleem rees op, Rihm gaf wel tempoaanduidingen aan, maar liet het precieze tempo toch aan de solist.

Rihm had een zeer drukke tijd achter de rug, toen hij een paar dagen in eenzaamheid moest doorbrengen.