Roddelaars

De wereld zit vol roddelaars en leugenaars.

De roddelaars van juicechannels moeten het hebben van hun netwerk: op zich niets nieuws, want ook de roddelpers van Party, Weekend en Privé moesten het vroeger al hebben van hun netwerk.

En veel erger nog, zo'n stelletje roddelaars moet ons land leiden.

Het bevat een waarschuwing tegen roddelaars en verklikkers.

Maar deze domme napraters en roddelaars die liever mensen als Blok verheerlijker, laat ze maar lekker ad noordzee koukleumen!

En het verbindt: roddelaars zijn meestal een groepje die het hebben over een ander groepje.

Wanneer iemands alcoholisme of ijdelheid wordt afgekamd met bijtende anekdotes (‘Wist je dat ze een goedkoop botox-abonnement heeft?’) impliceren de roddelaars dat zijzelf niet behept zijn met die ondeugden.

Ze worden opgeleid als grote participerende roddelaars die geen blad voor hun mond nemen medische dossiers openen en burgers bewust willen raken.

Inderdaad zijn Jules en Edmond de Goncourt bovenal als roddelaars kunstenaars.

Toch kan ik me voorstellen dat dat zogenaamde rechtstreekse hen het gevoel geeft dat ze eerlijker zijn dan de ‘ouderwetse roddelaars’ en dat ze zichzelf zien als rechtschapen, eerlijke, assertieve mensen.

Wie zijn de echte helden de anonieme roddelaars/vuilspuiters of de objectieve journalisten die met dit braaksel hun pagina's vullen?

Er zijn “klokkenluiders”, en er zijn hasidonan di redu” Roddelaars dus!

Roddelaars proberen een aannemelijk verhaal te construeren.

Roddelaars kunnen je zonde afnemen, de mensen die dan zullen roddelen, zullen dan deze stapel paardenmest van je afnemen.

Topspelers doen dat niet, die hoor je nooit over een mindere dag van de anderen, maar die ondergrens, die niet-kampioenen, pffffff wat zitten daar roddelaars en zeurpieten onder.