Rondwormen

De ontdekking dat rondwormen ook lekkere trek krijgen als ze worden blootgesteld aan cannabinoïden (of moleculen die daar op lijken) is meer dan een grappig feitje.

Eén van de laboratoria waarin tal van deze rondwormen aanwezig zijn, behoort toe aan het onderzoeksteam van professor Jessica Tanis, verbonden aan de universiteit van Delaware.

Auto-infectie wil zeggen dat de nakomelingen van volwassen rondwormen dezelfde gastheer opnieuw kunnen besmetten, waardoor de besmetting zich kan vermenigvuldigen in een enkele gastheer.

De bacteriën zijn verantwoordelijk voor het doden van de naaktslakken; Phasmarhabditis hermaphrodita-rondwormen zonder bacteriën veroorzaken geen dood van de gastheer.

De dwarsdoorsnede van rondwormen is rond en bestaat uit een kop, middenstuk en staart.

De larven ontwikkelen zich in de insectenlarve of het insect via de L2, L3, en L4 larven tot volwassen rondwormen.

De rondwormen komen voor in het lumen of in het slijmvliesweefsel van de blaas.

De symptomen verergeren en kunnen tot de dood leiden, wanneer er meer dan 500 rondwormen voorkomen.

De volwassen rondwormen kunnen 4 tot 5 maanden in leven blijven.

De vrouwtjes zijn gemiddeld 4,2 mm, de mannetjes 1,4 mm en de infectieuze rondwormen 0,95 mm lang.

Deze foerageerstrategieën beïnvloeden welke gastheren door de rondwormen worden geïnfecteerd.

Dit komt omdat een besmette mug bij een steek meestal slechts enkele infectieuze L3-larven overbrengt en minder dan 10% van die larven doorloopt alle noodzakelijke vervellingen tot volwassen rondwormen die kunnen paren.

Een Cp-2 wil zeggen dat ze een langere generatietijd en een lagere vruchtbaarheid hebben dan de Cp-1 rondwormen.

Een groot aantal soorten rondwormen die aaltjes genoemd worden behoren tot deze orde.

Eenmaal door de huid begeven ze zich naar de lymfevaten waar ze uitgroeien tot volwassen rondwormen.

In de dode gastheer vinden een tot meerdere generaties rondwormen plaats.

Lepetella en andere Lepetellidae voeden zich uitsluitend met buizen van rondwormen uit het geslacht Hyalinoecia.

Mannelijke rondwormen hebben een bursa (staartzakje), dat bij de copulatie gebruikt wordt voor het fixeren van het vrouwtje.

Naast het gebruik van entomopathogene rondwormen, wordt er als een vorm van biologische bestrijding vaak ook gebruik gemaakt van sluipwespen.

Ook vindt onderzoek plaats naar het gebruik van vrijlevende rondwormen voor het meten van de kwaliteit van het bodemmilieu.