Roofbank

De oorspronkelijke bank bleef onder leiding van een Duitse "Verwalter", Alfred Flesche, tijdens de Tweede Wereldoorlog bestaan, naast de roofbank in de Sarphatistraat.

Ook bedacht hij dat de zaak versneld kon worden als de roofbank verhuisnota’s met voorrang afhandelde.

Het aantal door Duitsland toegewezen L-claims bedroeg nog geen 58 procent van het aantal 'goederen-crediteuren': het aantal joden waarvan bekend was dat ze goud, zilver, juwelen, schilderijen en andere kostbaarheden bij de roofbank hadden ingeleverd.

Tijdens zijn voorzitterschap werd op de Amsterdamse beurs het joodse effectenbezit door de onder Duits beheer gestelde roofbank Lippmann Rosenthal & Co. te gelde gemaakt.

Vorige week meldde De Groene Amsterdammer de vondst van een deel van het zogeheten Liro-archief, waarin de Duitse roofbank Lippmann-Rosenthal zeer precies de gestolen joodse goederen administreerde.

Zo vond hij afschriften van Liro-kaarten, opgesteld vlak na de oorlog door de LVVS - de liquiditeurs van de roofbank Lippmann-Rosenthal.

Het blijkt te gaan om de Duitse administratie van de toekenning van claims betreffende geroofde effecten (W-claims) en bij de Liro-roofbank ingeleverde goederen (L-claims).

Of het moet de sluwheid zijn geweest waarmee de Duitsers de naam van een internationaal goed aangeschreven joodse bankinstelling namen en daarvan een filiaal met dezelfde naam tot roofbank voor al het joodse bezit bombardeerden.

In augustus diende de welvarende familie alle geldvermogen over te maken naar de Liro-roofbank.