Roofdruk

Linnaeus zelf noemt een elfde druk die in 1762 in Leipzig verschenen zou zijn maar aangezien deze editie onbekend is, kan hij de in Halle uitgegeven roofdruk bedoeld hebben.

Raadselachtig was ook dat de roofdruk al was verschenen vóór het échte artikel van Van der Linden en de zijnen in het International Journal of Communication.

In plaats van zich te verheugen dat de vloer werd aangeveegd met het principe van het intellectuele eigendom liet de uitgever de roofdruk verbieden.

Of ze deden alsof en gaven de ene roofdruk na de andere uit.

In de zestiger jaren circuleerde de tekst als roofdruk uitgebreid in Duitse studentenkringen, waar het intensief gelezen werd.