Rpr in een zin

Jacques Chirac (links), als burgemeester van Parijs en partijleider van de conservatieve en gaullistische RPR bij een diner op 25 maart 1981 naast Nicolas Sarkozy, hier nog als lid van de RPR verantwoordelijk voor het thema jeugd.

Zijn relatie met Chirac verkoelde toen hij voorzitter werd van de RPR, na de rechtse nederlaag bij de Franse parlementsverkiezingen van 1997.

Na de presidentiële kranslegging was het de beurt aan de gaullistische familie, de RPR, die onder leiding van premier en partijleider Juppé per trein voor hun jaarlijkse bedevaart naar Colombey waren getogen.

Als leider van de grootste partij, de gaullistische RPR, weigerde hij het premierschap, en gaf de zware regeringstaak op het hoogtepunt van de economische wereldcrisis aan zijn vriend en partijgenoot Edouard Balladur.

De kandidaat van 'gewoon rechts', RPR-burgemeester Bédier, heeft ze met zijn 26,4 procent al achter zich gelaten.

Een teken van schijndemocratie, zoals ook de 'rechtse' verliezende RPR en UDF achteraf constateren.

Het UDF wil een referendum organiseren over de zaak, terwijl (RPR) de drie volgende amendementen zou indienen.

Hij werd veroordeeld tot een voorwaardelijke celstraf wegens onregelmatigheden in de partijfinanciën in de tijd dat hij voorzitter van de RPR was.

Namens de RPR deed Chirac aan de verkiezingen mee.

De steeds lossere verhouding met de RPR van Chirac - dit ondanks het feit dat de UDF een coalitiepartner was in het kabinet- Raffarin - leidde tot protesten binnen de UDF en ook tot kritiek op partijvoorzitter Bayrou.

DLR was aanvankelijk een gaullistische stroming binnen de RPR en UMP en is sinds 2008 een onafhankelijke partij.

Rassemblement pour la République (RPR) was een Franse gaullistische politieke partij.

Veroordeling 2004 In 2004 stond Juppé voor de correctionele rechtbank van Nanterre terecht, wegens onregelmatigheden in de partijfinanciën in de tijd dat hij voorzitter van de RPR was.

Vervolgens richtte hij de neo-gaullistische Rassemblement pour la République (RPR) op.

De RPR van zittend president Jacques Chirac verloor ruim 100 zetels en de rechtse "Presidentiële Meerderheidscoalitie" verloor de meerderheid aan "Meervoudig Links ".

In 1993 werd de RPR de grootste partij in het parlement, en kon een kabinet vormen.

Toen aan het einde van 2002 de RPR veranderde in de UMP bleef hij aan als penningmeester.

Ze zijn hoofdzakelijk afkomstig uit de RPR.