Ruffini in een zin

Ruffini citeert de openingstoespraak van paus Franciscus waarin hij wees op het belang van stilte, gemeenschap en gebed.

Toen er later twijfel rees over een ander schilderij van Ruffini besloot het veilinghuis het schilderij alsnog in een laboratorium te laten onderzoeken.

Enkele Italiaanse snarenmakers zoals Ruffini in Napels waren bijna even beroemd als de vioolbouwers in Cremona en Brescia.

Ruffini ziet het bewerken van deze microgemeenschappen als puzzelstukken, die zelfs nu nog in de laatste rechte lijn ertoe doen.

Omdat het lichaampje van Ruffini traag adapteert wordt bij steeds dezelfde prikkeling een impuls gegenereerd.

In 1824 werd met de stelling van Abel-Ruffini het bewijs geleverd dat de vierde graad de hoogste graad was waarvoor algemene oplossingen kunnen worden gegeven.

Op dat moment was het werk van Ruffini en Abel over de onmogelijkheid van een algemene oplossing voor vergelijkingen van de vijfde graad in radicalen reeds gepubliceerd.

Paolo Ruffini was de eerste die de theorie van de permutatiegroepen ontwikkelde, net als zijn voorgangers, ook nu weer in de context van het oplossen van algebraïsche vergelijkingen.

Onder de veroordeelden waren Giovanni en Jacopo Ruffini, een vriend van Mazzini en leider van Jong Italië in Genua, de advocaat Andrea Vochieri en de Turijnse abt Vincenzo Gioberti.

Paolo Ruffini leverde in 1799 al een nog niet helemaal correct bewijs, maar omdat hij daarbij toen nog ongebruikelijke groepentheoretische redeneringen gebruikte, werd zijn bewijs niet begrepen of geaccepteerd.

Ruffini had een grote belangstelling voor exacte wetenschappen en stond aan de wieg van de Medisch-biologische Unie van de Heilige Lucas.