Ruileconomie

Ik zit ook in LETS, een groep voor ruileconomie.

Het hele huizenruilsysteem past in die ruileconomie die na corona nog populairder geworden is.

Tegenwoordig betalen de deelnemers in een lokale ruileconomie elkaar meestal in een interne munt (complementaire munteenheid, complementary currency), zodat de activiteit niet beperkt hoeft te blijven tot een-op-eenruilhandel.

En daarmee zijn we dan terug bij de ruileconomie van een paar eeuwen terug, waarin geen enkele noodzaak bestond voor een derde partij.

Daardoor valt de dominante economie op het net niet te typeren als een ruileconomie (met een bijgehouden boekhouding van uitstaande verplichtingen) en evenmin als een winsteconomie (met een vooropgezet batig saldo voor een van de partijen).

We hebben de mode van de bordeelsluipers, de biologische sapjes, de singer-songwriters, de ruileconomie en de opkomst van de zzp'er al minstens twee keer meegemaakt.

Een ruileconomie is een economie, welke is gebaseerd op ruilhandel en niet op monetaire transacties.

Als er dus een echte ruileconomie zou bestaan, kan het geld dat er dan is één eigenschap niet hebben, dat ons geld wel heeft, namelijk een “absolute waarde”.

Goederen en diensten worden in een ruileconomie direct tegen elkaar geruild.

In een ruileconomie kon de heerser de trouw van bevoorrechte onderdanen slechts verkrijgen via patronage of het uitgeven van land wat de nodige ruimte liet voor zelfstandigheid.