Ruimtewedloop in een zin

Na die maand had het experiment bewezen... dat de mens onder water kon leven... al zou de ruimtewedloop ieders gedachten op een andere grens vestigen.

Is het nu een ruimtewedloop of niet?

Zitten we in een nieuwe ruimtewedloop?

De eerste fase van de ruimtewedloop tussen de Verenigde Staten zou op 21 juli 1969 zijn bekroning krijgen met de landing van de Amerikaanse astronauten Neil Armstrong en Edwin Aldrin (Apollo 11) op de maan.

Het is niet te ver gezocht om een relatie te zoeken tussen de milieuvervuilende commerciële ruimtewedloop onder miljardairs en de wereldwijde toename van honger en armoede.

Ruim een halve eeuw nadat de Amerikanen de Russen versloegen in de race naar de maan is er een nieuwe ruimtewedloop uitgebroken: die tussen de miljardairs Jeff Bezos en Richard Branson.

Dwight's deelname aan het selectieproces van astronauten trok wijde aandacht: omdat de ogen van Amerika op de ruimtewedloop gericht waren, waren de ogen van vele trotse Afro-Amerikanen juist op hem gericht.

Het begin van de ruimtewedloop was overduidelijk de lancering van Spoetnik 1. Het einde is veel minder duidelijk.

Hierdoor zou elke ruimtewedloop in de toekomst onafscheidelijk verbonden worden met de militaire ambities van de betrokken landen, ondanks het vooral wetenschappelijk en vredelievend karakter ervan.

Hiermee ging de ruimtewedloop van start.

Het draait in deze serie om wat er zou zijn gebeurd als de ruimtewedloop nooit was afgelopen en het ruimtevaartprogramma het culturele middelpunt van de dromen van Amerika zou zijn gebleven.

De komende maanden zal duidelijk moeten worden aan welke eisen deelnemers van de Lunar XPrize moeten voldoen om deze nieuwe ruimtewedloop te winnen.

De koppeling van de Apollo en de Sojoez ruimtecapsules op 15 juli 1975 wordt beschouwd als het einde van de ruimtewedloop.

De ruimtewedloop kwam immers voort uit twee botsende collectieve zelfbeelden en versterkte beide vervolgens.

Dit had flinke invloed op de positie van West-Europa in de ruimtewedloop.

Kortom, met een constructivistische benadering van de ruimtewedloop en zijn astrocultuur, kan de ruimte worden beschouwd als misschien wel een van de belangrijkste tonelen van de Koude Oorlog.

Opvallend genoeg is pas de laatste jaren aandacht gekomen voor de cultuurhistorische kant van de ruimtewedloop van de jaren zestig en zeventig.

Het wordt ook wel de ‘ruimtewedloop van de 21e eeuw’ genoemd; het bouwen van de eerste kwantumcomputer.

Een alternatieve geschiedenis waarin de ruimtewedloop tussen de VS en de Sovjet-Unie nooit eindigde.

Ze vrezen wel dat de gestage evolutie van de wetenschappen trager verloopt dan de huidige ruimtewedloop – we zullen de gevolgen van de vervuiling door raketten en ruimtetuigen met andere woorden pas ten volle begrijpen als het te laat is.