Ruisvoorn

Ze weet precies waar ze staan: aan de Ruisvoorn, de Zilverreiger.

Deerne, ik fluister nu, het was zo'n ruisvoorn, hij was zó groot.

De ruisvoorn komt veel voor in iets voedselrijker helder water met veel waterplanten.

De ruisvoorn paait normaal van april tot juli.

Het oog van de ruisvoorn is egaal geelachtig.

Bij ruisvoorn is het dan eerder standaard dat je de haak zover van je lood hangt: deze soort is vaak te vinden op waterdiepte 10 tot 30 centimeter.

De grote winnaar is Roelof Koekoek van De Ruisvoorn uit Nieuw Balinge, die 9862 gram uit het water heeft weten te vissen.

In clubgebouw “De Sjuulstek”, gelegen op de prachtige accommodatie van HSV De Ruisvoorn in het buitengebied van de gemeente Helden, werd Jo Nijssen geëerd met de Speld van Verdienste van Hengelsportfederatie Limburg.

Het mooie van de ruisvoorn is dat hij zijn aanwezigheid meestal verraadt door de kringen aan de oppervlakte of de bewegingen van het riet.

De ruisvoorn is een belangrijke bron van voedsel voor snoek in het bovengenoemde watertype.

De vliegenhengels die aangeraden worden voor de visserij op ruisvoorn zijn ontworpen voor een aftma 2- tot 3-lijn.

De zwemblaas van een ruisvoorn De zwemblaas van de vis is een luchtdichte flexibele blaas gevuld met gas.

Omdat hij vaak leeft in water met veel waterplanten, wordt soms een relatief dikke draad aanbevolen, maar over het algemeen wordt er met veel succes met dunne lijnen op ruisvoorn gevist.

Voor het opgroeien is de snoek afhankelijk van beschutting door vegetatie en de jacht is het meest succesvol in helder water, zodat de meeste snoek gezien wordt in het ruisvoorn/snoek-watertype, het heldere en welig begroeide Hollandse polderwater.

Ruisvoorn wordt vaak met de blankvoorn verward.