Ruskin in een zin

De Campbells en John Ruskin John Ruskin was een dichter en maatschappijcriticus die hier in 1900 in Brantwood overleed.

Als tiener ging May naar de John Ruskin Grammar School.

Het Ruskin Museum belicht het leven en de exploten van beide mannen.

In zijn tweede jaar op John Ruskin richtte May een skiffleband op.

Ruskin was zeer ingenomen met het werk en kocht het aan.

Tot de laatste van die gebouwen behoren het Earl Building, Sainsbury Building (dat in 1984 de Civic Trust Award won), Linbury Building, Canal Building, Ruskin Lane Building (voor studenten) en Franks Building (voor promovendi).

In de zou Lewis J. Ruskin, een chemicus uit Chicago, de belangrijkste pleitbezorger van JewCol worden.

In zijn analyse raadde Ruskin lezers aan om de zaken niet moeilijker te maken dan ze al zijn.

Ruskin kijkt in dit opzicht bezorgd naar de schommelingen van de valuta’s van opkomende markten.

Ruskin waarschuwt dat dit niet zulk goed nieuws is als het op het eerste gezicht lijkt.

Soms komt dat tot uitdrukking in een stijgende VIX, maar Ruskin waarschuwt dat beleggers zich niet blind moeten staren op deze volatiliteitsmeter.

De Marktkantine komt na eerder deze week onder andere Blawan, Young Marco, en James Ruskin met nieuwe namen.

Het zou John Ruskin zijn geweest die haar dokterskosten betaalde.

Deze beweging liet zich inspireren door de schrijver John Ruskin, die zich in zijn essays over kunst, architectuur en cultuur verzette tegen industrialisatie en massaproductie.

Hun opstandigheid werd door Ruskin volop gesteund.

Maar beweerde de superieure criticus John Ruskin niet dat compositie neerkwam op het ordenen van ongelijke zaken en dat de schrijver bepaalt wat gelijk is aan wat?

Beide scenario's gaan over de 29-jarige 19e-eeuwse Britse dichter en kunstcriticus John Ruskin, zijn 17-jarige echtgenote Euphemia 'Effie' Gray en haar heimelijke minnaar, kunstschilder John Everett Millais.

Ruskin nam het niet alleen voor Turner op, maar schreef ter verdediging van hem zelfs een hele reeks, in zijn tijd veelgelezen boeken: (1843-1860).

Whistler, die in 1877 door de Britse kunsthistoricus John Ruskin was uitgejouwd als oplichter, die het publiek 'een pot verf in het gezicht smeet', was definitief salonfähig geworden.

Zo komt de Engelse kunst- en maatschappijcriticus John Ruskin aan bod, die in de negentiende eeuw het kapitalistische, Victoriaanse Engeland een confronterende spiegel voorhield.