Sabelsprinkhaan

Deze iets gekromde en zijdelings afgeplatte legbuis, vandaar de naam sabelsprinkhaan, wordt onterecht nog weleens aangezien voor een angel, maar geen enkele sabelsprinkhaan kan ermee steken.

De lichtgroene sabelsprinkhaan is een zuidelijke soort die voorkomt tot uiterst zuidoostelijk België en Luxemburg.

Zowel het lichaam als de zijkant van het halsschild zijn groen van kleur bij de lichtgroene sabelsprinkhaan.

Een grote groene sabelsprinkhaan (foto: Maurice Peters).

Een ongeoefend oor zal het verschil tussen het mechanische geluid van de grote groene sabelsprinkhaan niet onderscheiden van het melodieuze tjirpen van een boomkrekel.

Het vrouwtje van de Grote groene sabelsprinkhaan stoorde zich niet in het minst aan verkeer en lawaai en al helemaal niet aan mijn aanwezigheid en fotografie-activiteiten.

De grote groene sabelsprinkhaan wordt wel 10 cm groot.

De sabelsprinkhaan produceert overigens niet meer sperma.

Algemeen De grote groene sabelsprinkhaan is een goede springer, er ook kan gevlogen worden bij verstoring of gevaar.

De lichtgroene sabelsprinkhaan (Metrioptera bicolor) is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae), onderfamilie Tettigoniinae.

Deze sabelsprinkhaan eet als juveniel voornamelijk dierlijk materiaal, maar gaat naarmate het dier ouder wordt steeds meer plantaardig materiaal eten.

Een voorbeeld is de Noord-Amerikaanse sabelsprinkhaan Anabrus simplex die werkelijk alles eet wat op zijn pad verschijnt, waaronder 250 verschillende wilde planten en daarnaast vrijwel elke geteelde groente en zelfs kleine dieren.