Sade

Achter de deur staat een mooie jonge vrouw, die de tekst van het nummer naar hem fluistert; Sade, dis-moi Sade, donne-moi (vertaald: Sade, vertel me Sade, geef me).

Dat sprak hem aan, al maakte hij van ‘Sex’ ‘Sade’, naar zijn inspiratiebron Markies de Sade (1740-1814) – de naamgever van het sadisme, de eerste seksuelevrijheidsschrijver en „gemaltraiteerd als perverseling”, zegt Duyves, gekleed in Adidas-satijn.

Het betekende de doorbraak van Sade's carrière, en Sade Adu werd de meest succesvolle Britse zangeres met meer dan vijftig miljoen verkochte platen.

Markies de Sade, die voluit Donatien Alphonse François de Sade heette, was het prototype libertijn: een voorstander van de absolute vrijheid van het individu.

Lees gewoon liever Marquis de Sade.

Van Brel tot Balzac, van Château Pétrus tot Chateaubriand en van De Sade tot Brigitte Bardot – in Mijn is voor het eerst alles bijeengebracht wat Bart Van Loo over Frankrijk schreef in Chanson en de Frankrijktrilogie.

Lees 'de Sade' eens, om er aan te wennen.

Cardin was tevens eigenaar van het Palais des Bulles en het voormalige kasteel van de Marquis de Sade in het zuiden van Frankrijk.

De libertijnse adem van Markies de Sade waadde door menig werk van kunstenaars in die periode.

De Sade was dan ook geen filosoof maar een libertijn, iemand die geen enkele wroeging heeft om alle lusten en perverse moordneigingen ongegeneerd uit te leven, zolang je er zelf maar lust bij voelt.

De term is ontleend aan de seksueel perverse aristocraat Markies de Sade (1740-1814).

Deze verzameling bevatte 136.000 zeldzame boeken, brieven en manuscripten van personages die de geschiedenis, de wetenschap, de literatuur, de kunst en de muziek ‘maakten’, van Proust en Marquis de Sade, tot Isaac Newton en John F. Kennedy.

Zij heeft nooit iets anders gedaan dan dichten, was haar werk volledig toegewijd – en dat kon omdat Arnault enerzijds de rol aannam van de traditionele, gedienstige ‘schrijversvrouw’ en daarnaast opereerde als een moderne Markies de Sade.

Annie rent echter terug naar het bedrijf omdat ze haar handtas is vergeten en hoort toevallig hoe W.C. Roll belt met ene Don Juan Casanova De Sade.

Daarna werd hij projectleider bij aannemingsbedrijf Kanters/Sade Milieu en werkte nadien bij de provincie Utrecht, de Grontmij en de Dienst Landelijk Gebied (DLG).

Daarna worden de overige drie delen als concept geschreven, in notitievorm, waarbij de aantekeningen van De Sade voor zichzelf nog steeds aanwezig zijn in de meeste vertalingen.

De kern van Sade (spreek uit sjardee) bestaat verder uit bassist Paul Spencer Denman, toetsenist Andrew Hale en gitarist-saxofonist Stuart Matthewman.

Dereu bleef dagenlang op zijn kamer en is ondergedompeld in de muziek van artiesten als Freddie Mercury, Michael Jackson, Björk en Sade, die hem hebben geïnspireerd.

De Sade blijkt net bezoek van W.C. Roll te hebben, maar dan komt de aap uit de mouw: de twee heren spelen onder één hoedje.

De Sade was de eerste auteur van wie algemeen bekend was dat hij beschreef hoe zijn hoofdfiguren anderen opzettelijk pijn toebrachten, of dat die hoofdfiguren pijn ondergingen — al dan niet vrijwillig (Justine, Juliette, De 120 dagen van Sodom).