Samaniden

Na de uitschakeling van de Samaniden kreeg Mahmud te maken met een ander gevaar: de Karachaniden die zopas grote delen van het voormalige emiraat hadden ingenomen.

Aan het einde van de tiende eeuw, toen de Samaniden hun controle over de regio zagen afnemen, nam de invloed van de Turken, waarvan verschillende carrière hadden gemaakt in het leger, steeds verder toe en zij begonnen eigen staten te vormen.

De Samaniden introduceerde hen als slaafsoldaten, maar de Turken dienden al snel in de verschillende legers, waaronder dat van de Abbasiden.

De dynastie begon met Sebük Tegin toen hij de territoria rond Ghazni overnam van zijn schoonvader Alp Tegin, een voormalig generaal van de Sultans der Samaniden.

De Samaniden herstelden oud-perzische tradities en taal na de Arabische verovering.

De Samaniden waren daarmee degenen die de invloed van de Arabische kalief in Bagdad verminderden.

Op de jonge leeftijd van zeventien genas hij de emir van de Samaniden Noeh ibn Mansoer, waarna hij toegang kreeg tot de uitgebreide bibliotheek van de emir.

Aan het einde van de 10e eeuw verklaarde Sebük Tigin, de gouverneur van Ghazni, zich onafhankelijk van de Samaniden en stichtte de dynastie van de Ghaznaviden.

In Transoxanië moest hij echter dulden dat de Samaniden de macht in handen kreeg, met steun van kalief al-Mu'tamid.