Sambhaji

Aurangzebs zoon Akbar kwam openlijk in opstand tegen zijn vader en vluchtte naar de Dekan, waar Sambhaji hem onderdak bood.

De door de Engelsen geleverde kanonnen stelden Sambhaji in staat Pratapgat en enkele andere forten langs de kust in te nemen.

De moeder stierf toen Sambhaji twee jaar oud was.

Dezelfde dag werd bij Sambhaji en Kavi Kalash de tong afgesneden, de volgende dag hun ogen uitgestoken.

In 1730 werd Sambhaji II echter door Shahu verslagen en viel het fort van Panhala in handen van Tarabais oude rivaal.

In juni 1681 zocht prins Akbar, die uit het noorden had moeten vluchten, onderdak aan Sambhaji's hof.

Mogelijk eiste Aurangzeb daarnaast dat Sambhaji zich tot de islam bekeerde.

Sambhaji gaf niet toe aan Akbars verzoeken om militaire bijstand bij een rechtstreekse aanval op de Mogollegers in de Dekan.

Sambhaji had als leider van de Maratha's niet het aanzien dat zijn vader had genoten, maar hij werd een martelaar toen de Mogols hem in 1689 gevangennamen en op gruwelijke wijze terecht stelden.

Sambhaji kreeg daarmee de kans Aurangzeb zelf ten val te brengen.

Daarop werd Sambhaji aan Aurangzeb voorgeleid.

De andere zoon van Rajaram, Sambhaji II, werd in oktober tot nieuwe radja van Kolhapur gekroond en Tarabai en Shivaji II werden in Panhala gevangengezet.

Nadat de dood van Shivaji bekend was geworden, wist Sambhaji aan zijn bewakers te ontkomen, een groep soldaten te verzamelen en Raigarh in te nemen, waar hij de troon opeiste.

Sambhaji maakte van de verwarring onder de Mogols gebruik door in januari 1681 Barhanpur te plunderen, de hoofdstad van de Mogolprovincie Kandesh.

Sambhaji was een controversiële figuur, die er nooit echt in slaagde alle facties onder de Maratha's te verenigen.

Sambhaji werd aan keizer Aurangzeb voorgeleid en doodgemarteld.

Shivaji zelf wilde zijn territoria verdelen over zijn twee zoons, maar toen Shivaji in 1680 overleed riep Sambhaji zich als enige vorst uit.