Samengegroeide

De schedel ontbreekt; de samengegroeide onderkaken zijn losgeraakt en liggen iets vóór de rechteronderarm.

Het stuitje, of staartbeen, is de onderkant van de wervelkolom en wordt gevormd door de onderste drie tot vijf samengegroeide wervels.

Typerend is het uit vroegere naalden samengegroeide waaierblad.

Vooral bij samengegroeide vingers ontstaan mogelijk functie- en bewegingsproblemen.

Bij de meeste vleesetende dinosauriërs bestaat dit uit twee samengegroeide delen, maar bij de tyrannosauroïden is het één enkel bot, zo ook bij Eotyrannus.

De voorkant van de schedel valt bijna loodrecht omlaag; er is een kleine geleidelijke uitholling waar de neusbeenderen de samengegroeide praemaxillae raken.

Deze banden bestaan, anders dan de halsbergen, niet uit een diepe beenlaag, maar zijn opgebouwd uit samengegroeide beenschubben.

Dit samengegroeide gedeelte, de symphysis, verheft zich boven het middendeel van de onderkaken.

De bron voor de verwarring is het feit dat T. ravus net als de gladneuzen een staart heeft die niet uit het staartmembraan (uropatagium) steekt, maar net als de bulvleermuizen twee samengegroeide wervels en een bijzondere structuur van het oor heeft.

Het is driehoekig van vorm, en bestaat uit drie tot vijf samengegroeide wervels (S 1-5 )s.

Het sacrum werd tijdens de diagenese echter samengedrukt en de meeste heiligbeenwervels zijn door de samengegroeide darmbeenderen niet zichtbaar.

Het staartbeen bestaat uit 3 tot 5, maar meestal 4 samengegroeide wervels (de staartwervels) en is aan het heiligbeen bevestigd met een gewricht dat voor een groot deel uit kraakbeen bestaat en dat in beperkte mate bewogen kan worden.