Sandinistische

Als het aan Ortega ligt, wappert in zijn land alleen het rood-zwart van de sandinistische regeringspartij FSLN.

De Sandinistische machthebbers hebben zijn vrijlating nog niet officieel bevestigd.

Volgens het persagentschap Reuters komt zijn vrijlating er na onderhandelingen tussen het sandinistische regime en de bisschoppen van Nicaragua.

Erg verrassend was dat niet: 71 van de 92 zetels behoren tot de regerende Sandinistische partij.

Wellicht de beste band van dat moment eerde de sandinistische revolutie in Nicaragua en haar besnorde en bebrilde voorman met een driedubbelalbum.

Hoewel bekritiseerd wegens mensenrechtenschendingen, waren de sandinistische ontwikkelingsprogramma's populair onder de bevolking.

Hij bestuurde Nicaragua eerder in de elf jaar na de sandinistische revolutie van 1979.

Nicaragua en de Palestijnen hebben al sinds de jaren zestig nauwe banden met elkaar, toen de Sandinistische bevrijdingsbeweging in het Midden-Amerikaanse land zich voor de Palestijnse zaak inzette.

Comandante Ortega (65) was in 1979 het gezicht van de Sandinistische revolutie die een einde maakte aan de decennialange dictatuur van de familie Somoza.

Beweging van Revolutionaire Eenheid Communistische Partij van Nicaragua Conservatieve Partij van Nicaragua Marxistisch-Leninistische Partij van Nicaragua Nicaraguaanse Socialistische Partij Sandinistische Herstelbeweging ………….

Hun links-radicale Sandinistische Front voor Nationale Bevrijding (FSLN) boekte bij de gemeenteraadsverkiezingen grote winst en lijkt klaar de macht te heroveren die het ruim tien jaar geleden kwijtraakte.

Op die wapenverkoop aan Iran werd een grote winst gemaakt die – buiten medeweten van de president – voor een deel werd doorgesluisd naar rechtse anti-Sandinistische rebellen in Nicaragua.

Zelfverdediging, oordeelde de (linkse Sandinistische) Nicaraguaanse regering.

In 1995 splitsten een aantal leden zich af van de partij, die in hun ogen te corrupt was geworden en de idealen van Sandino had verkwanseld, en richtten de Sandinistische Herstelbeweging (MRS) op.

Intussen waren de niet-Sandinistische leden uit de regering gestapt en concentreerde de macht zich in de kring rond Ortega.

De Sandinistische troepen werden gesteund door Cuba, en hadden hun bases in Costa Rica en inmiddels ook in Honduras.

Hij werkte in de jaren tachtig als hoofdredacteur van de sandinistische krant Barricada, die gold als de stem van Ortega.

Verkiezingen in 1990 werden gewonnen door Violeta Barrios de Chamorro waarna de Sandinistische president Daniel Ortega het veld moest ruimen.