Satires in een zin

Dat is geen straf want deze Julianus heeft het nodige nagelaten aan brieven, oraties, lofredes, satires en epigrammen.

Daarom deze tip: strooi tijdens debatten af en toe wat luchtige passages erdoorheen uit een van de beste satires uit de Nederlandse literatuur, Reize door het Aapenland.

Ook de linkse pers kwam met satires op de zwembroekfoto.

Volgens hem hielden ze geheime nachtelijke bijeenkomsten waarop heidense dansen werden uitgevoerd en satires opgevoerd over heren en priesters.

In de satires van Horatius behandelt hij thematisch veel menselijke zwakheden, zoals hebzucht, winstbejag, echtbreuk, eigendunk en ontevredenheid.

Zij gebruiken hun filmsterren en zangers en satires en prijsuitreikingen en hun ex-president om het verzet aan te wakkeren en om hen te laten marcheren en protesteren en om hen te laten schreeuwen - racisme! en seksisme! en xenofobie! en homofobie!

Kortom er was destijds voor de dagbladillustrators stof over om stoute satires te bedenken.

Naast kluchtige sociale satires schreef hij een griezelroman romans met een sciencefiction-inslag, een detective volgens het klassieke Engelse model (The Riverside Villas Murder) en een thriller over James Bond.

En 'zeer actieve leden van de eerste sekse' stuurden De Beauvoir stapels anonieme epigrammen, epistels en satires.

Graag had ik geweten hoe dit proza in 1991, toen de roman verscheen, de eerste van drie, in Turkije gelezen werd; ter vergelijking heb ik alleen de vrolijke satires van Elif Shafak.

Alleen al met de titel, lijkt het boek Alexander Schimmelbusch (1975) zich bij een groep romans te scharen waartoe ook (Juli Zeh) behoren: scherpe, bijtende satires over onze tijd.

De satires zijn een wraakmiddel van de moralist.

Frank Capra, regisseur van de met Oscars overladen romantische komedie It Happened One Night, maakte in de crisisjaren een aantal uitgesproken sociale satires.

Daarbij verschijnen, in het begin als deel van het tijdschrift, later als bijlage, satires en karikaturen door allochtonen en karikaturen met Nederlandse tekst.

Delen van dit boek zijn wel bewerkt tot kinderboek (op welk niveau ze ook zeker te lezen zijn), maar in werkelijkheid vormen de vier delen samen een van de felste en geestigste satires die ooit zijn geschreven.

Het is tot op vandaag een van de briljantste satires op literatuur in het algemeen, en wordt in de literatuurkritiek als een van de weinige goede Duitse komedies aangezien.

Het stuk hoort thuis in de slotfase van Aristophanes' werk: er zijn geen persoonlijke politieke satires meer te vinden, het aandeel van het koor is tot een minimum herleid, en er is geen "parabasis" meer.

Zijn eerste bekende werken zijn Bellum Sequanicum, een gedicht over de veldtocht van Julius Caesar tegen Ariovistus en Satires.

Hij beschreef vooral de menselijke zwakheden, maar zijn satires bleven altijd mensvriendelijk.

Scherpe satires zijn onder meer The Freirs of Berwick; Tidings from the Sessions over de gang van zaken in de Schotse rechtbanken, en Satire on Edinburgh, waarin de stad naar voren komt als een van de smerigste in Europa.