Sauropoden in een zin

Hoe sauropoden – en zeker Mamenchisaurus sinocanadorum – erin slaagden zo’n lange nek en kolossaal lichaam te ontwikkelen zonder onder hun eigen gewicht te bezwijken, is enigszins een raadsel.

Of er sauropoden met nóg langere nekken bestonden?

Een eerste analyse van de ongeprepareerde botten wijst erop dat Dan tot de groep Diplodocinae behoort, waarvan Diplodocus het bekendste geslacht is, maar Dan behoort waarschijnlijk tot een nieuw geslacht van ‘diplodocine’ sauropoden.

Gedacht werd dat de ‘echte’ sauropoden ongeveer 190 miljoen jaar geleden ontstonden.

Het gaat om een tot nog toe onbeschreven voorouder van de sauropoden, plantenetende ’langnekdino’s’.

Afgezien van hun omvang, hebben ze bij sauropoden meestal geen bijzondere bouw.

Als de exemplaren inderdaad volwassen dieren zijn, is Bravasaurus een van de kleinste bekende sauropoden.

Bij alle sauropoden hebben de middelste en achterste halswervels zijuitsteeksels met richels op de onderzijde, langs de voorrand en langs de achterrand.

Bij andere sauropoden met een gelijkende morfologie zijn de voorste richels minder opvallend zodat de bouw veel minder symmetrisch is.

Bij basale sauropoden is het haemaalkanaal overkapt doordat de gepaarde takken bovenaan met elkaar vergroeid zijn.

Daarin bleken van 1993 af ook botten van sauropoden aanwezig.

De bovenkant is ruw, bol en verbreed; de voorkant loopt over in een deltopectorale kam, het aanhechtingsvlak voor de spieren die de arm heffen, die 40 tot 50% van de schachtlengte beslaat, terwijl dat bij de meeste sauropoden maar een derde is.

De eerste sauropoden hadden vermoedelijk tien halswervels, vijftien ruggenwervels, drie sacrale wervels en veertig tot vijftig staartwervels.

De eigenaardige oriëntering van de tandkronen komt niet voor bij andere sauropoden, waardoor het moeilijk is de functionele betekenis ervan te interpreteren.

De ellepijp van afgeleide sauropoden verschilt van de normale dinosaurische vorm doordat van het driestralige bovenvlak het achterste uitsteeksel, de processus olecrani, nauwelijks gevormd is.

De meeste sauropoden schijnen niet meer dan een vijftigtal staartwervels te hebben gehad: zelden is de staart compleet bewaard.

De nek van het dier is minder gerekt dan bij andere sauropoden en van de lengte maakt de romp zo een groter deel uit.

De processus basipterygoideus maakt een hoek van 120° met de bodem van de hersenpan en diengevolgen een hoek van minder dan 90° met de voorste "boeg" van het parasfenoïde; bij de meeste basale sauropoden is de hoek vrijwel haaks.

Deze gedachte is echter betwist en hangt af van het sterk omstreden vraagstuk hoe hoog sauropoden hun zeer lange nekken hielden.

Dezelfde locatie heeft veel fossiele eieren van sauropoden opgeleverd.