Saxofoonsolo

Ik schreef alle teksten van de liedjes uit voor de regisseur en gaf aan wanneer er een saxofoonsolo of een drumsolo begon.

Maar de ziel van dit nummer is toch ingeblazen door die saxofoonsolo van Wesley Magoogan.

Daarop is een van de eerste op film geregistreerde saxofoonsolo's te zien, gespeeld door saxofonist Jack Pettis.

De tweede sectie duurt tweeënhalve minuut en bestaat uit twee coupletten, van elkaar gescheiden door een gitaarsolo, en wordt afgesloten met een saxofoonsolo.

Opmerkelijk aan het stuk is dat de inleiding een fraaie saxofoonsolo bevat, maar dat de saxofoon in de rest van het stuk eigenlijk veel minder solistisch maar meer als orkestinstrument wordt behandeld.

Geen makkelijke plaat, met soms onnavolgbare saxofoonsolo’s, wringende elektronica en ritmes die je hoofd vullen.

Pender Street Steppers zit net in een trage, zwoele saxofoonsolo.

Alsmaar aanzwellende strijkers, saxofoonsolo’s, nummers die richting de tien minuten gaan, eindeloos veel coupletten vol observaties en beeldspraak; het kan niet op.

Een schurende en stuurse saxofoonsolo op het lang uitgesponnen tweeluik The Shrine/An Argument is het meest onverwachte dat je in bijna vijftig minuten langs hoort komen.

Helaas zonder de saxofoonsolo van Dick Parry, die bij de herwerking tot Top 2000-versie sneuvelde.

Het orkest speelde beheerst, met af en toe een goed geplaatste trompet- of saxofoonsolo (fraai in Let It Ride).

Alles wordt bij Jasper thuis opgenomen, een enkele drumtrack of saxofoonsolo daargelaten.

Anderson zingt zijn (verheven) tekst, vervolgens is er nog een saxofoonsolo.

De brug bestaat uit een saxofoonsolo (gespeeld door Clarence Clemons ), die ook in de coda nog te horen is.

De saxofoonsolo uit het nummer "What Love (Suite)" van hun eerste album roept bij veel Veronica-fans van weleer zekere emotie op.

Ook de saxofoonsolo die halfweg overgaat in een gitaarsolo is een begrip geworden in de rockmuziek.

Hij speelt mee op de albums The Turning Point, met de saxofoonsolo die tot grote (toon)hoogte stijgt, en Empty Rooms.

Ondertussen luisterde Jim Horn naar de radio en hoorde daarbij de saxofoonsolo's op rock-'n-roll -plaatjes en stapte over.