Schaarste

Schaarste: een structureel probleem Sommigen menen dat de schaarste in de medische zorg niet bestaat: verhoog het aandeel van het BNP van 8,5% tot 12% en de schaarste verdwijnt.

Als er schaarste is, wil je voorrang kunnen geven aan bedrijven die helpen schaarste op te lossen.

Bij beter betaalde banen is er praktisch geen schaarste, en nee in ICT zit ook geen schaarste, de mensen vertrekken vaak naar het buitenland.

We willen de wko zoveel mogelijk inzetten omdat er deze winter schaarste aan gas zou kunnen ontstaan, wat ook kan leiden tot een schaarste aan stadsverwarming.

En uiteraard helpt de schaarste ook mee aan de hoge prijs, maar die schaarste komt dus wel door de rente die is blijven zakken.

Schaarste is een realiteit, en de schaarste op voedsel, medicijnen en dergelijke heeft helaas veel negatieve gevolgen.

Niet om een schaarste voor te zijn (want er is geen schaarste) maar om het aantal contacten de komende maanden te beperken!

En die schaarste is helemaal niet "kunstmatig", Nintendo heeft vorig jaar de populariteit van de NES Mini onderschat (en toegegeven) hierdoor was deze veels te weinig geproduceerd, wat weer voor een mega schaarste zorgde.

Ironisch genoeg draagt de schaarste aan zand daarmee dus bij aan een schaarste van zoet (drink)water, een ander feit waar de wereld in de komende decennia mee geconfronteerd zal worden.

Vreemde valuta schaars en met deze schaarste is het een kwestie van tijd voordat er schaarste heerst van a tot z, zowel materieel als immaterieel.

Maar wie zich alleen al de reële schaarste van zijn voorvaderen herinnert - in rechten en in bezittingen -, weet dat de schaarste waar populisten mee dreigen een schunnige leugen is.

De schaarste was voor Hébert een machtig agitatiemiddel; zijn hele campagne berustte op het exploiteren van het probleem van de schaarste aan levensmiddelen.

In Het rijk van de schaarste uit 1988 wordt het streven naar vooruitgang bekritiseerd via een uitgebreide verkenning in de geschiedenis van de filosofie rond het begrip schaarste.

Alles is een schaarste.

Bij schaarste eerlijk betalen en de markt lost het vanzelf wel op.

Bovendien zal dit paradigma activa met schaarste bevoordelen, vandaar het grondstoffensegment.

Daarbij moet de overheid strakkere controle houden over de aanleg van alle benodigde kabels en elektriciteitsstations, zodat er geen schaarste ontstaat.

Dat energie zo veel duurder is, heeft veel te maken met de Russische inval in Oekraïne en de vrees voor schaarste aan gas.

Dat wijst op schaarste en betekent dus dat ze te weinig grond voor woningbouw bestemt.

Dat zal dan steeds duurder worden, want schaarste.