Scharnhorst

In het gevecht met de Scharnhorst waren de Britten in staat met behulp van radar in het duister van de poolnacht op grote afstand op de Scharnhorst te vuren, andersom was de Scharnhorst hier niet toe in staat.

Het Derde Rijk noemde een groot oorlogsschip, de Scharnhorst naar deze generaal, de DDR noemde haar hoogste militaire onderscheiding, de Scharnhorst-orde naar Scharnhorst.

De Scharnhorst miste, maar de Britten raakten twee keer en vernietigden de radar van de Scharnhorst, waardoor hij zich niet kon oriënteren in de sneeuwstorm.

Hij besloot de Scharnhorst met torpedo's aan te vallen, zodat de Scharnhorst tot zinken kon worden gebracht.

Omdat de radar van de Scharnhorst uitgeschakeld was, wist de Scharnhorst niet dat hij gevolgd werd.

Toen de Scharnhorst op 12.000 meter afstand plotseling door een lichtgranaat van de Jamaica verlicht werd, zagen de Britten dat de beide voorste geschuttorens in de ruststand stonden en dat de Scharnhorst kennelijk totaal verrast was.

Bey liet de stoomketel meteen herstellen en om 18h30 kon de Scharnhorst weer 26 knopen varen.

Bovendien werd de Scharnhorst door lichtgranaten voortdurend verlicht.

De bemanning van de Scharnhorst trok de zwemvesten aan en maakte zich klaar om in het ijskoude water te gaan.

De Britten hadden het radioverkeer opgevangen en gedecodeerd en een Britse spion in Noorwegen had de Scharnhorst zien uitvaren.

De Scharnhorst en de Tirpitz zouden evenwel nog een tijd lang met wisselend succes de geallieerde konvooien aanvallen.

De Scharnhorst viel aan, maar werd zelf ook aangevallen door Britse bommenwerpers die haar bij toeval hadden gezien.

De Scharnhorst wist alle aanvallen af te slaan, maar het konvooi was intussen ontsnapt.

De zeer ervaren bemanning van de Scharnhorst vocht lang tegen een modern slagschip, vier kruisers en een tiental torpedobootjagers terug, totdat letterlijk de laatste granaat verschoten was en Britten het schip van alle kanten konden torpederen.

Enkel HMS Belfast was snel genoeg en volgde de Scharnhorst met zijn radar.

Gemeld werd dat de Tirpitz en de Scharnhorst niet op hun ligplaatsen waren.

In de Kåfjord was de ligplaats van Scharnhorst bij Auskarneset leeg, maar de Tirpitz lag wel beveiligd achter haar antitorpedo netten.

Na weer twaalf dagen gepatrouilleerd te hebben, zag de Scharnhorst een ander konvooi varen.

Om 16h42 merkte de Scharnhorst de vijand en zwenkte iets naar het zuidwesten.

Scharnhorst werd in de DDR door de militaire theoretici bewonderd vanwege zijn hervormingen van het Pruisische militaire systeem en het definiëren van de beginselen van een nationaal leger.