Schedelbeenderen

Als er ruimte is tussen de verschillende schedelbeenderen, is er de mogelijkheid om de diameter van de schedel wat te verkleinen, namelijk door de schedelbeenderen wat over elkaar te laten schuiven.

Met het meisje, dat diepe snijwonden opliep aan haar schedelbeenderen, gaat het ‘naar omstandigheden redelijk’, zei de advocaat van haar ouders.

Al deze kenmerken zijn die van de schedel waarvan de afdrukken van de bedekkende osteodermen te zien zijn, die een ruw beeld geven van de onderliggende schedelbeenderen die op zichzelf niet als afdruk of afgietsel aanwezig zijn.

Belangrijke ontbrekende stukken betreffen veel schedelbeenderen, de schoudergordel, de dijbeenderen en de tenen.

Bij de jonge dieren van Pinacosaurus is het koppantser nog niet vastgegroeid; viel het eraf dan laat het fossiel de onderliggende schedelbeenderen zien.

De maxilla, twaalf centimeter lang, is niet vergroeid met de andere schedelbeenderen, een teken dat het om een vrij jong en onvolgroeid exemplaar zou kunnen gaan.

De schedel van een skelet bestaat uit verschillende schedelbeenderen.

Het gebrek aan versmelting met andere schedelbeenderen wijst erop dat het exemplaar, ondanks een aanzienlijke absolute omvang, nog jongvolwassen was.

Het oppervlak van de schedelbeenderen is glad in plaats van sterk geornamenteerd.

Het schedeldak is aan de randen niet vergroeid met de overige schedelbeenderen, een teken dat het exemplaar nog niet volgroeid was.

In 2011 werd echter aangenomen dat het wel een volwassen dier was gezien de mate van vergroeiing van de schedelbeenderen.

Overigens zijn de achterste schedelbeenderen nogal in grootte gereduceerd, zij het niet naadloos vergroeid.

PNAS, 4 November 2006 Onvolwassen frontale, temporale, pariëtale schedelbeenderen laten een hogere frequentie van snijsporen zien.

Zijn kop, met bovenop een enkele omhoogstekende hoorn, was tamelijk kort maar wel erg hoog met hecht verbonden schedelbeenderen.

Fibreuze gewrichten komen voor tussen de schedelbeenderen en daar worden deze gewrichten suturen genoemd.

Intramembraneuze botvorming komt alleen voor in de schedelbeenderen en na een fractuur (breuk) in andere beenderen.

Van hieruit integreren methodes uit de osteopathie over bewegingen van de schedelbeenderen (craniosacrale therapieën).

De fontanel is een opening tussen de delen waaruit de schedel is opgebouwd (de schedelbeenderen).

De hele snuit voor de hersenpan wordt over de volle hoogte van de schedel gescheiden in een linker- en rechterdeel door een beenschot, gevormd door de samengroeiing van verschillende interne schedelbeenderen.

De schedelbasis is verkort omdat het door de uitgroei van de bovenste schedelbeenderen naar de onderkant is gedrongen; terwijl het bij de meeste dinosauriërs verticaal staat, bevindt het zich hier in een vrijwel horizontale positie.