Schedeldak

Het open schedeldak van Jan Wolkers – De Groene AmsterdammerDe Onderzoeksredactiewoensdag 21 mei 1997Het open schedeldak van Jan Wolkers EEN MAN ERFT de bibliotheek van zijn vader.

Die had altijd al een hamster (of een halfdode rat, daar wil ik vanaf zijn) op z'n schedeldak, is waarschijnlijk in z'n slaap in zijn hol gekropen en gestikt.

Het schedeldak van Jacob de Jong blijkt doorboord met deze geheel ijzeren klauwhamer.

Het was alsof iemand mijn schedeldak had verwijderd en mijn brein had gespoeld met een hogedrukreiniger en een emmer bleekwater.

Men ruikt bloed, dat ik bij de afdaling naar Niveau -2 bedrukkend naar mijn schedeldak voel stromen.

Dringt dat niet door door die betonnen schedeldak?

Een 34.000 jaar oud schedeldak van een uit Salkhit (Noordoost-Mongolië) blijkt een spoortje dna van een denisova-voorouder te bevatten.

Ennouchi’s opgravingen legden naast verscheidene fossiele dierenresten en vuurstenen werktuigen een tweede bijna intacte schedel van een volwassen mensachtige bloot, samen met fragmenten van een schedeldak.

Achter de voorhoofdsbeenderen wordt de achterkant van het schedeldak gevormd door de kortere wandbeenderen waarvan het gladde bovenvlak een doorsnee heeft als van een zandloper.

Alle bekende vormen waren voor zover bekend tweevoeters en bezaten een verdikt schedeldak en brede romp en staartbasis.

Beide voorhoofdsbeenderen zijn achteraan vergroeid tot een enkele welving van het schedeldak.

Bij het fossiel is de bek wijd opengesperd; in de opening is het losgeraakte achterste schedeldak bewaard gebleven.

De achterrand van het schedeldak vormt een korte schedelkraag die omlaagkrommend het supraoccipitale haast aan het zicht onttrekt.

De binnenkant van deze hoorn loopt geleidelijk af naar de middenlijn van het schedeldak.

De binnenranden van de bovenste slaapvensters lopen horizontaal maar het schedeldak is daartussen zo sterk gewelfd dat het laterosfenoïde op de zijkant van de hersenpan boven hun niveau komt te liggen.

De bovenkant van de randen van het schedeldak, gevormd door het prefrontale, supraorbitale en postorbitale staan haaks op de zijwanden van de schedel.

De bovenrand zet de richel van het neusbeen voort en vormt een ruwe dikke beenwal die de trog op het schedeldak begrenst, een voortzetting van de trog op de snuit.

De bult op de achterzijde vormt de achterhoek van het schedeldak.

De diepe inkeping daartussen vormt de achterkant van het schedeldak.

De exoccipitalia zijn lang en laag, bovenaan afgeplat en haaks op het schedeldak staand.