Schedelelementen in een zin

Bij de Tyrannosauridae heeft de lichte bouw echter ten dele plaatsgemaakt voor speciale zware versterkingen: verschillende schedelelementen zijn verdikt en vergroeid zodat de onderlinge beweeglijkheid van de schedeldelen, de kinese, is verminderd.

Dat zou doen vermoeden dat het om een jong dier gaat maar de vergroeiing van de schedelelementen, de schoudergordel en de enkelbeenderen wijst erop dat het dier niet zeer ver van zijn volwassen grootte af kan hebben gelegen of die zelfs al bereikt had.

De schedelelementen omvatten een linkerjukbeen en een stuk wandbeen.

De schedelelementen zijn wat lastig te identificeren door beschadigingen.

Deze bestonden uit losse schedelelementen en een stuk bovenste opperarmbeen van individuen van verschillende leeftijden.

Een twintigtal schedelelementen, van minstens acht individuen, werd verder aan de soort toegewezen.

Vaak was de verbening onvolledig en ook ontwikkelden zich in veel gevallen gewrichten tussen de schedelelementen zodat er een kinesis, onderlinge bewegelijkheid, mogelijk werd.

De osteodermen van de schedel, de caputegulae, zijn het best bekend omdat ze, volledig met de schedelelementen vergroeid, zich meestal nog in hun oorspronkelijke positie bevinden.

De schedelelementen zijn door Fox met bijenwas aaneengezet; tegenwoordig gebruikt men daar een polyethyleenglycol voor Het aantal specimina van Wight wordt vaak aangegeven als ongeveer twee dozijn, naar een schatting van David Bruce Norman uit 1984.

Die uitsteeksels zijn geen aparte botten maar versmeltingen van verschillende schedelelementen die door de uitgroei vervormend worden gerekt en uitgetrokken totdat de beennaden tussen de elkaar overlappende beenlagen nauwelijks meer vaststelbaar zijn.

Bij de schedeldelen van het tweede individu zijn bijna alle osteodermen afgevallen terwijl ze ook los van elkaar geraakt zijn en dit biedt een zeldzaam inzicht in de grenzen van de schedelelementen.

De gevonden schedelelementen zijn in verhouding vrij groot ten opzichte van het overige materiaal.

De precieze vorm ervan is lastig vast te stellen daar de schedelelementen verspreid zijn geraakt.

Hij dacht ook dat dit betekende dat de osteodermen voornamelijk de vorm van de schedelelementen zouden weerspiegelen.

Op de snuit zijn geen platen vergroeid en de beennaden tussen de schedelelementen zijn volledig zichtbaar.

Schedelelementen van Teratophoneus Ten gevolge van de vondst van het tweede skelet en nieuwe informatie over verwanten, konden in 2013 de onderscheidende kenmerken worden bijgesteld.