Schedelkam in een zin

C. intermedius onderscheidt zich behalve door de in zijaanzicht smallere schedelkam door een wat langgerekter schouderblad, onderarm en voet maar dat kan een gevolg zijn van een lagere leeftijd van de gevonden exemplaren.

De achterrand van het prefrontale overlapt het voorhoofdsbeen en is meer naar achteren naar binnen en beneden gericht om de onderkant van de schedelkam te ondersteunen en een bijdrage te leveren aan de voorrand van het bovenste slaapvenster.

De paardachtige kop draagt een helmvormige schedelkam die vooraan en achteraan geleidelijk oploopt respectievelijk afloopt.

De schedelkam is een opvallend kenmerk van Pteranodon.

De snuit wordt bekroond door een schedelkam op de middenlijn van de praemaxilla die naar voren en achteren uitsteekt.

Het hoofd werd naar achteren sterk verlengd door een lange schedelkam die aan het uiteinde naar beneden gebogen was.

Later gevonden exemplaren verschillen sterk in de grootte van de schedelkam; sommigen hebben er geen.

Mocht Gigantoraptor inderdaad een schedelkam hebben bezeten, kan die fel gekleurd zijn geweest.

Oviraptor wordt meestal afgebeeld met een hoge schedelkam op de snuit.

SK 48 zou wel eens een vrouw met een lage schedelkam kunnen zijn geweest.

Beschrijving Agujaceratops Agujaceratops heeft een tamelijk korte hoorn op de neus en rechtopstaande hoorns boven de ogen; de schedelkam is aan de zijkanten afgerond.

Bovenop de schedel bevindt zich voor de ogen een lage schedelkam.

Bovenop de snuit is de aanzet van een schedelkam aanwezig die geleidelijk naar boven kromt en op het punt waar het fossiel afbreekt een hoogte vanaf de onderste kaaklijn bereikt heeft van 7,5 centimeter en in dikte versmalt is naar vier millimeter.

De achterkant van de schedel loopt uit in een smalle rechte schedelkam die het profiel van de kop voortzet en maar weinig omhoog kromt.

De hoge voorrand van de snuit ligt bijna in het verlengde van de voorrand van de schedelkam op de neusbeenderen.

De "schedelkam" is meer een scherpe bovenrand.

Er zijn geen sporen van een schedelkam gevonden maar die zou zich op de ontbrekende achterkant hebben kunnen bevinden.

Opvallend zijn de grotere en robuustere schedel die is voorzien van een schedelkam en de sterkere tanden.

Uit de anatomie van de schedel blijkt een specialisatie voor het kauwen op stevig voedsel wat ook blijkt uit gemeenschappelijke kenmerken met de schedel van moderne gorilla's zoals de schedelkam.

Vaak bevat het een schedelkam, waaraan de musculi temporales vastgehecht zijn.