Scheenbeenderen

De dijbeenderen en scheenbeenderen zijn bewaard als natuurlijke afgietsels.

De rechte scheenbeenderen hebben sterk verbrede uiteinden.

Er zijn geen scheenbeenderen gevonden die vergroeid zijn met een kuitbeen, welk laatste element onbekend is.

Ze bestaan uit een wervel, de bovenkant van een schaambeen, een bovenkant van een dijbeen en twee scheenbeenderen.

Geen van de scheenbeenderen is volledig bewaard gebleven maar de resten wijzen op een vrij lang onderbeen.

Van de scheenbeenderen is alleen de bovenkant bewaard gebleven.

In 2015 werd dit bevestigd door een onderzoek naar de pathologische verdikking van de beenwanden van de scheenbeenderen.