Scherzo

De speelvolgorde is dan meestal scherzo of menuet (meestal herhaald) - trio (meestal herhaald) - opnieuw scherzo of trio (nu meestal zonder herhaling).

Scherzo Concertante Het Scherzo Concertante is opgevat als een concerto grosso (een compositie waarin een kleine groep of concertino dialogeert/wedijvert met het volledige orkest/tutti/ ripieno ).

Vorm Partituur van het begin van het Scherzo in As van Aleksander Borodin Meestal (en vooral na de barok) heeft het scherzo een A-B-A( da capo ) vorm, met name in de classicistische en vroegromantische periode.

Wat wel afwijkt van de traditionele vorm is dat het scherzo van eenzelfde lengte is als de buitendelen, meestal is het scherzo relatief kort.

Mahler schreef in eerste instantie eerst het tweede deel ‘scherzo’ (het snellere, dansbare deel van een klassieke symfonie) en daarna het derde deel ‘andante’ (het rustige deel).

Het pizzicatodansje in het scherzo was akoestisch mikado, waar de blazers slechts met de grootste omzichtigheid hun nootjes tussen durfden schuiven.

Cadenza & Scherzo, voor cello en piano, op.

Daarna gaat het stuk terug naar het scherzo, dat gevolgd wordt door een andere maatverandering en coda.

Een introductie, serieus deel, scherzo en slot.

Een tweede karakteristiek punt is de manier waarop contrasten worden getoond: niet op de klassieke wijze – een allegro, een adagio, een scherzo en een allegro finale – maar voortdurend door het werk heen.

Er is enige controverse over de volgorde van de middendelen (het Scherzo en het Andante).

Het Scherzo duurt ongeveer 13 minuten.

Het Scherzo nr. 1 in b-mineur, op.

Il folletto, scherzo voor piano vierhandig, op.

Ook deel (3) blijft onrustig, terwijl een scherzo vrolijk zou moeten klinken.

Scherzo, voor twee euphonias en orkest, op.

Werktitel was toen nog Black and white scherzo.

Zij stuurde aan Mengelberg een telegram terug waarin stond "Eerst het Scherzo, dan het Andante".

Als klap op de vuurpijl is er, ‘geloof het of niet', een jeugdwerk van de Franse componist Pierre Boulez, ‘Prelude, Toccata en Scherzo’, dat Van Raat zelf in een archief heeft gevonden en vorige maand in première bracht.

Maar het Scherzo krijgt al het percussieve karakter en andere bekende gekke dingetjes van Boulez.