Schilderstijl

De schilderstijl gaat terug op de 6e-eeuwse Byzantijnse stijl zoals te vinden in de Basiliek van San Vitale in Ravenna en op de Noord-Italiaanse schilderstijl, zowel murale schilderingen als boekillustraties.

Zijn schilderstijl viel daardoor in de smaak, maar de doorbraak kwam pas echt toen hij Hindeloopen ontdekte.

De enkele schilderijen die hij te Blaricum maakte dat jaar, laten een andere schilderstijl zien.

Door gesprekken met het onderwerp vormt zij zich een beeld van het uiterlijk en het innerlijk van de persoon en legt dat vast in losse schilderstijl, waarbij ze de laag-over-laag techniek toepast.

Door zich te verdiepen in het werk van oude meesters wist hij een schilderstijl te brengen die niet zomaar onder één kunsthistorische noemer te plaatsen valt.

Een schilderstijl is de wijze waarop is geschilderd.

Er is een aanzienlijk verschil tussen het werk van Colombe en dat van de gebroeders Van Limburg, wat onder meer een gevolg is van de inmiddels veranderde mode en smaak en van zijn eigen schilderstijl.

Gedurende zijn leven wijzigde zijn schilderstijl verschillende keren.

Hoewel Ter Brugghen bewust variatie aanbracht in zijn schilderstijl, is er van een duidelijke lineaire ontwikkeling nauwelijks sprake.

Jans monumentale schilderstijl oriënteerde zich aanvankelijk nog op de voorbeelden van Rubens en de Italiaanse schilderkunst.

Later vonden velen hem echter te modern worden in zijn schilderstijl(bron?).

Los van conventies en van nieuwe artistieke tendensen ontwikkelde Permeke hier een eigen monumentale expressieve schilderstijl; wat zich in Oostende al had aangekondigd zette zich nu door, omringd door het Engels pittoreske natuurgebeuren.

Mengs deelde zijn enthousiasme voor de klassieke oudheid en trachtte de dominantie van neoclassicistische schilderstijl te vestigen.

Ook de schilderstijl van Delaunay veranderde in die periode in halsbrekend tempo, dat gelijke tred hield met deze ontwikkeling.

Ook is de schilderstijl van Rafaël op dat moment van zijn leven sterk beïnvloed door het werk van Leonardo.

Rond 1658 veranderde Pieter de Hooch zijn schilderstijl.

Rothko's benadering werd voor hem een sterke inspiratie voor het ontwikkelen van zijn eigen, latere schilderstijl.

Saguil was, als een van de eerste vrouwelijke Filipijnse kunstschilders in het algemeen en met haar abstracte schilderstijl in het bijzonder, een pionier.

Toch wordt ze tot de impressionisten gerekend vanwege haar schilderstijl.

Volgens Brederoo is Toorop pas na de dood van haar vader een duidelijke eigen schilderstijl gaan ontwikkelen.