Schildrand in een zin

De drie epiparietalia van de bovenste schildrand tonen de meeste interspecifieke variatie.

De kleur van het rugschild is olijfgroen tot bruin, met vele kleine zwarte vlekjes of streepjes aan de bovenzijde, de schildrand en de buikzijde zijn geel.

De omschrijving van het embleem luidt: In zilver een Antilliaanse leguaan van sinopel, gezeten op een rots van natuurlijke kleur, uitkomende uit de linker schildrand.

De schildrand is geel, op de kop en poten zijn onregelmatige, gele vlekken aanwezig.

Het schild steekt duidelijk uit over de poten en kop, de kop en vrij lange nek worden bij bedreiging onder de schildrand gevouwen.

Juvenielen hebben afstekende rode lichtere lijnen onder schildrand.

Ook de schildrand en weerszijden van het halsschild hebben deze kleur.

Overigens had Achelousaurus geen "P1"'s: de binnenste epiparietalia waren de P2's in de vorm van kleine naar binnen gebogen hoorntjes aan weerszijde van de centrale inkeping van de schildrand.

Ze hebben twee lange naar buiten krommende "P3" epiparietalia op de achterste schildrand.

De nek kan niet worden teruggetrokken maar wordt onder de schildrand gevouwen bij gevaar.

Bij oudere dieren zit er een gele ring tussen de onderste rij schildplaten en de rugschildplaten maar juveniele dieren hebben een gele schildrand en fellere kleuren, meestal zijn ze groen.

De hoornplaten aan de schildrand hebben ieder een grote zwarte vlek, die soms versmolten zijn tot streep, vooral naar achteren toe.

De kleur van het schild is meestal donkergrijs tot zwart met een gele schildrand en enkele helder gele vlekken op de kop.

De platen aan de zijkanten, tussen de bovenste rij en de rij aan de schildrand worden de ribschilden (costaal) genoemd.

De schildrand en buik zijn geel met zwarte vlekken en de huid is groengrijs tot staalgrijs en heeft kleine zwarte vlekjes.

De schildrand is geel, evenals de buik maar in het midden heeft de buik dezelfde kleur als het schild, meestal iets donkerder.

Kenmerken Zoals vrijwel alle soorten in de familie Chelidae kan de schildpad de relatief lange nek niet onder het schild terugtrekken, maar de nek wordt onder de schildrand gevouwen bij gevaar.

Ook is bekend dat de gekko 's nachts slaapt onder de schildrand van de seychellenreuzenschildpad.

Twee schildplaten vormen het midden van de rug, met daaromheen acht grotere platen, de schildrand bestaat uit smallere platen.

Aan de schildrand zijn twaalf tot veertien marginalen aanwezig aan elke zijde, dus 24 tot 28 in totaal.