Schipbreukelingen

Zo werd in oktober 1940 de Medaille voor trouwe dienst van de Koninklijke Zuid-Hollandsche Maatschappij tot Redding van Schipbreukelingen ingesteld door de Koninklijke Zuid-Hollandsche Maatschappij tot Redding van Schipbreukelingen.

De zestiger, die al sinds 2019 vastzit, werd vrijgesproken voor het niet verstrekken van hulp aan de schipbreukelingen.

In zijn novelle (1898) moeten vier schipbreukelingen zien te overleven in een reddingsboot.

De hulpdiensten pikten de 42 schipbreukelingen op en brachten hen naar de haven van Boulogne-sur-Mer, waar ze door de brandweer en de politie werden opgevangen.

Eind 1853 of begin 1854 strandt er een derde schip en dit keer wordt de bemanning gered door de bewoners die inmiddels door de ontberingen meer begrip kunnen opbrengen voor het lot van schipbreukelingen.

Vervolgens haalde het schip nog eens 130 vluchtelingen aan boord waardoor het maar liefst 219 schipbreukelingen telde.

Daar werd door de schipbreukelingen het -later zo genoemde- Kamp Schmidt opgericht.

De butler neemt de leiding van de schipbreukelingen op zich, een taak die hem wel is toevertrouwd.

De kaligaar verdwijnt naar open zee, terwijl de schipbreukelingen door de gedraaide wind landwaarts worden gespoeld.

De Russische ijsbrekers Tajmyr en Vajgatsj poogden in augustus 1914 tweemaal de schipbreukelingen te hulp te schieten, maar konden niet door het ijs komen.

De schipbreukelingen moesten volgens hem rekenen op hetzelfde lot.

De schipbreukelingen ontmoetten het volk Sevarambes en bezochten hun samenleving.

De twee schipbreukelingen spoelen aan op een eilandje.

De Verein für die Rettung Schiffbrüchiger (vereniging voor de redding van schipbreukelingen) werd in 1866 opgericht door professor K. Burow en R. Kleyenstuber.

Eveneens werd Henke ervan verdacht dat hij op de drenkelingen en schipbreukelingen zou hebben geschoten, maar dit is echter nooit bewezen.

Grace Darling, de dochter van vuurtorenwachter William Darling, zag vanuit haar slaapkamer in de vuurtoren het wrak en de schipbreukelingen.

Hier ligt ook het hoofdeiland (Depot Island), zo genoemd omdat hier ooit een depot was met noodvoorraden voor schipbreukelingen.

Indertijd was dit het eerste station van de pas opgerichte Koninklijke Zuid-Hollandsche Maatschappij tot Redding van Schipbreukelingen (KZHMRS).

Kapitein Hooper van het Nieuw-Zeelandse marine-opleidingsschip Amokura met marinecadetten, pinguïns en een schipbreukelingen-depot op de Bounty-eilanden, ca. 1910.

Onder andere stonden zij ook schipbreukelingen bij.