Scholasticus

Na het overlijden van haar echtgenoot tussen december 1321 en mei 1324 werd Euphrosina regentes van het hertogdom Auschwitz voor haar minderjarige zoon Jan I Scholasticus.

Uit een aantal brieven van Plinius blijkt dat deze hem als geleerde (scholasticus) en vriend hogelijk waardeerde.

Hij promoveerde in 2008 op het proefschrift 'De relationaliteit van God', met daarin de verrassende combinatie van de zeventiende-eeuwse gereformeerde scholasticus Francesco Turretini en de hedendaagse lutherse theoloog Eberhard Jüngel.

Scholasticus gaat verder met te volgense beschrijving: De vernietiging van het Serapeum werd door vele antieke- en moderne schrijvers gezien als de beslissende triomf van het christendom over de andere religies.

Dit sonnet en het daaropvolgende sonnet 154 zijn gebaseerd op een gedicht uit een Griekse anthologie toegeschreven aan Marcianus Scholasticus (5e eeuw).

Als advocaat kreeg hij de cognomen Scholasticus.

Meteen veranderde ook de aard van zijn werken: waar die aanvankelijk seculier van aard waren, maakte hij met zijn latere werken vooral naam als een typisch katholiek scholasticus.

Evagrius Scholasticus en Nicephorus schrijven over hem in de meest ongunstige termen.

Materieel gezien is het substantiebegrip flinterdun, de scholasticus wist op rationele gronden dat er iets als "substantie" bestond want als je een accident kon aantonen (de dikte van de eik) dan was daarmee meteen de substantie zelf (de eik) aangetoond.

Tijdens zijn periode als scholasticus van de abdijschool schreef Heriger voornamelijk in opdracht een aantal hagiografieën over heiligen.