Schopenhaueriaanse

Degene die hem moet helpen wat medemenselijker of medesprookjesachtiger te worden, is een ezel; in alles de omkering van de schopenhaueriaanse pessimist Iejoor.

De zoon (Alwin Pulinckx) braakt Schopenhaueriaanse teksten uit over opheffing van de wil en al aan het begin laat een voice-over ons weten dat we hier naar een 'zuiveringsritueel' kijken.

De geboorte van de tragedie stond helemaal in het teken van de schopenhaueriaanse ernst.

Dat was geen schopenhaueriaanse ernst meer, omdat de harde feiten moedig onder ogen werden gezien, en niet alleen als voorstelling werden aanschouwd.